Πάνω σε μάντρα έγραψα
γλυκά πως σ' αγαπάω
πήρα μπογιά της πυρκαγιάς
κι όλο σ' αναζητάω
Στη γειτονιά σου έρχομαι
μέρα και νύχτα φτάνω
για να σε δω που θα περνάς
και προσευχή σε κάνω
Αν είσαι όνειρο γλυκό
να 'ρχεσαι κάθε βράδυ
να γέρνεις στο κρεβάτι μου
να διώχνεις το σκοτάδι
Μια μέρα σε αντίκρισα
να βγαίνεις απ' το σπίτι
τη μάντρα λίγο να θωρείς
κι ήσουν αποσπερίτης
Όμορφος και καμαρωτός
προσπέρασες το δρόμο
κι εγώ μέσα στην ταραχή
ξένο γυρεύω ώμο
Αν είσαι όνειρο γλυκό
να 'ρχεσαι κάθε βράδυ
να γέρνεις στο κρεβάτι μου
να διώχνεις το σκοτάδι.
ΩΩΩ δε σε έχω συνηθίσει στην έμμετρη ποίηση! Πολύ ωραίο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌχι, Ελένη μου, ο Γιάννης είμαι εδώ από ...κάτω. Χαχααχαχα. Η Χριστίνα μας είναι εδώ.
ΔιαγραφήΣυνεχίζεται ο εξαίρετος ρυθμός σου, Ελένη μου. Τα απολαμβάνω αυτά σου τα ποιήματα. Τρέχουν πολύ όμορφα και τραγουδιστά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά.
Μπερδεύτηκα ας όψεται η όραση
ΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ
ΑπάντησηΔιαγραφή