Η φορεσιά

Κάθισα στο περβάζι μου

και κοίταξα τριγύρω 

Η φορεσιά σου στέγνωνε

στο σύρμα με τον ήλιο 

Εγώ σου την αγόρασα 

σ' υπαίθριο παζάρι 

είχε σιρίτια κόκκινα

και κρόσσια όλο χάρη 

Η φορεσιά που έβαλες 

για εμένα μια φορά 

κι ελαμπες σαν αρχάγγελος 

με τα φτερά ανοιχτά 

Πολλά λεφτά δεν έδωσα

μόνο ψυχή και πόνο 

να την δεχτείς αγάπη μου

με την καρδιά σου μόνο 

Σαν γλέντησες την έβγαλες 

και πήγες και κοιμήθης 

τον έρω­τα μας έπνιξες 

μες στη ψευτιά της λήθης 

Η φορεσιά που έβαλες 

για εμένα μια φορά 

κι ελαμπες σαν αρχάγγελος 

με τα φτερά ανοιχτά.