Έλα να σβήσεις το κερί
χάνομαι μες στη λάμψη
σκοτάδι να απλωθεί παντού
και η καρδιά να πάψει
Να σέρνεται βράδυ πρωί
ξάγρυπνη στο κατώφλι
να ψάχνει τα φιλήματα
τότε που είπες όχι
Φεύγει η ζωή κι εγώ μετρώ
τις ώρες μακριά σου
είσαι το τέλος κι αρχή
Η πόρπη στο γιακά σου
Του φεγγαριού εγώ ζητώ
λίγο να χαμηλώσει
να κόψω μια αχτίδα του
μια μικρούλα τόση
Να στην περάσω στα μαλλιά
μήπως και μετανιώσεις
και βρεις το δρόμο για να ρθεις
τον όρκο να μου δώσεις
Φεύγει η ζωή κι εγώ μετρώ
τις ώρες μακριά σου
είσαι το τέλος κι αρχή
Η πόρπη στο γιακά σου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου