Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Μετά τη βροχή

Αποτέλεσμα εικόνας για μετά τη βροχή

Έγειρες στο χώμα και κοιμήθηκες.
Υγρό χώμα με κακοτράχαλο κρανίο.
Μόλις είχε βρέξει, δυνατή βροχή, απρόβλεπτη.
Δεν φοβήθηκες τη λάσπη κι εκείνα το καρφάκια
της βροχής τα αγνόησες,
βέλη μη γίνουν στην καρδιά σου απόστημα στις φτέρνες σου.
Παντού δίπλα περπατητές με πολύχρωμες ομπρέλες,
σκισμένα αδιάβροχα και τσόχινα γάντια.
Σε  προσπερνούσαν χωρίς να σε δουν,
κάποιοι μάλιστα κινδύνεψαν να σε πατήσουν.
Μακάριος ύπνος, ρίζες έβγαζαν τα χέρια σου
και τα μαλλιά σου γκριζογάλανες πεταλούδες.
Άκουγα την ανάσα σου, ψηλάφιζα το σφυγμό σου.
Μια ζωή στον ρυθμό της αναπνοής σου έζησα,
στο ρυθμό των βλεφάρων σου είδα άπειρες Ανατολές.

Έγειρες στο χώμα και κοιμήθηκες,
με ούτε ένα πάνινο αρκουδάκι στο πλευρό σου,
χωρίς μια δαντέλα ίσκιων στα πλευρά σου.
Δεν άλλαξες πλευρό ούτε στιγμή.
Δεν σε ενόχλησε ο ήλιος, βέλη είχες στην καρδιά
μόνο ένα κουνουπάκι σχεδίαζε χάρτες στο κορμί σου
κι εσύ αχνογελούσες και ταξίδευες.
Πάντα ταξίδευές,
κάθε μέρα κατακτούσες κι από μία άλλη πόλη.
Μεγαλουργούσες όπως μεγαλουργούν τα δέντρα το καλοκαίρι,
με τα χιλιάδες τζιτζίκια να το επιβεβαιώνουν.

Στην άκρια σου δυο βότσαλα.
Πόσο θα ήθελα πάνω τους να ζωγραφίσω:
έναν αρχαίο ναό, έναν κούρο, μια μετόπη
και το δίχως άλλο ένα αγριοκυκλάμινο ξεχασμένο
σένα δύσβατο μονοπάτι πλάι στη θάλασσα των πειρατών.
Μακάρι να είχα χρώματα, διάθεση κι αντοχή.
Πονάει το πινέλο σαν πως πονάει το καμτσίκι
στα πλευρά του γέρικου αλόγου.
Γλιστρούν τα χρώματα και χάνονται,
αν δεν τα φυλάξει η μνήμη στις πάνινες τσέπες της.
Δεν σε σκούντηξα, δεν σου είπα παραμύθια,
μόνο σε παρέδωσα στη γη γαληνεμένο.
Απλά μου έφτανε πως υπήρχες, πως αξημέρωτα
θα ξανοιγόσουν στα αρχαία κτίσματα της πόλης,
με πάντα ένα χαμόγελο να ντύνει τις γυμνές πέτρες.
Το δικό σου θησαύρισμα.
Το μοναδικό απαρχής κληροδότημά σου.

22 σχόλια:


  1. Την καλημέρα μου έχεις! Και ελπίζω να ζεις όμορφα αγγίζοντας με αγάπη τις νοσταλγίες σου όπως τις αγγίζεις με τις λέξεις. Πάντα σε ένα ταξίδι μας βάζεις. Οι εικόνες που γεννάς είναι μελαγχολικές κάτι φορές, αλλά μήπως κι η ίδια η ζωή μας δεν είναι η ρίζα κάθε μελαγχολίας; Σε χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στρατή μου σ' ευχαριστώ
      Οι γκρίζες νότες κι αν υπερτερούν
      δεν δυναστεύουν

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  2. Πάντα η ποίησή σου ασκούσε στα συναισθήματά μου μια εξαιρετική συναισθηματική επίδραση Ελένη. Πάντα με συγκινεί. Πάντα με κάνει να νιώθω μια σφιχτή ανάσα, έναν κόμπο, ένα συναίσημα.
    Ευλογία και χάρισμα ο λόγος σου καλή μου φίλη.
    Την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Αν αγγίζω κρυφές πλευρές νιώθω και πλήρης

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  3. Ιερότητα και ανάπαυλα στις λέξεις-προσκυνητάρια σου. Να κοινωνήσουμε παρέα τις μνήμες και να πάρουμε λίγη λάμψη απ' το καντηλάκι με το ανέσπερο φως. Αστείρευτος ο λόγος σου Ελένη μου, βάλσαμο στην ψυχή μας...
    Φιλί που σε λατρεύει ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου τι να γράψω μετά από αυτό το σχόλιο...
      Ένα τεράστιο ευχαριστώ...φτάνει;

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  4. Τι να πω.. και που να ψαξω για αλλη μια φορα να βρώ λεξεις να περιγραψουν το τι αισθανομαι καθε φορα που θα σε "διαβαζω" Λενιώ μου..Την ευλογια του Θεού έχεις και την μεταδινεις και σε εμας με την αστείρευτη εμπνευση σου..
    Ενα σφιξιμο στο στήθος το συναισθημα..κοιταζει την αληθεια καταπρόσωπο..η ζωή στα δυσκολα της!!
    Να είσαι καλα θελω ματια μου.. φιλω σε.!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σμαραγδένια μου σ' ευχαριστώ θερμά
      Με συγκινείς όπως πάντα με τα ζεστά σου λόγια

      Να περνάς καλά, φιλάκια πολλά ♥

      Διαγραφή
  5. "Γλιστρούν τα χρώματα και χάνονται,
    αν δεν τα φυλάξει η μνήμη στις πάνινες τσέπες της."

    --------

    !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευρυτάνα μου σ' ευχαριστώ

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  6. Καλησπέρα Ελένη μου!! Επανήλθα επιτέλους και, φυσικά, μετά από τόσο καιρό ήθελα να διαβάσω τους καταπληκτικούς σου στίχους αν και τόσο καιρό που απείχα έμπαινα κάποιες φορές και τους διάβαζα... αόρατη και σιωπηλή πάντα! Καταπληκτικοί στίχοι και ...αρκετά μελαγχολικοί! Ελπίζω να είσαι καλά!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Κάπου μακριά, κάπου κοντα, είμαστε μαζί

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  7. Καλή σου μέρα Ελένη μου...
    Δεν έχω λόγια να γράψω...απλά καταλαβαίνω τους στίχους σου...
    Οι ψυχές δεν χάνονται όσο είναι στη μνήμη μας...
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαρβάρα μου σ' ευχαριστώ
      Πόσο δίκιο έχεις...

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  8. Ελένη μου!!! Το κανες επιτέλους το βήμα;; 😄 Συγχαρητήρια καλή μου για το βιβλίο σου!! Καλοτάξιδο να ναι!! Να αγαπηθεί και να ταξιδέψει τους αναγνώστες του ο εξαίρετος ποιητικός σου λόγος!! Χίλια μπράβο!!
    Όσο για αυτό το ποίημα.. Αχ αυτές οι λέξεις : Γλιστρούν τα χρώματα και χάνονται,
    αν δεν τα φυλάξει η μνήμη στις πάνινες τσέπες της
    Να χεις ένα όμορφο και γεμάτο εμπνεύσεις δημιουργικό καλοκαίδι!! Σε φιλώ!! 💋😘

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς τη Μαριλένα μας
      Σ' ευχαριστώ για τις ευχές σου και να ξέρεις πως μας λείπεις

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  9. Ένιωσα μούδιασμα και συγκίνηση, αγκαλιάζοντας τους στίχους σου.
    Συγχαρητήρια Ελένη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική μου σ' ευχαριστώ
      Να είσαι πάντα καλά

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή
  10. Μικρούτσικες οι λέξεις, μα στα δικά σου χέρια φαντάζουν τόσο μεγάλες, Ελένη μου. Καταθέτω τον θαυμασμό μου γι' ακόμη μια φορά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναστασία μου σ' ευχαριστώ
      Η καθημερινότητα μας δίνει τις πιο απλές μα πολύτιμες λέξεις

      Σε φιλώ πολύ ♥

      Διαγραφή