Μες στου γιαλού τα βότσαλα
κρύφτηκε η αγάπη
όταν με άμμο έχτιζες
σπίτι γερό του μπάτη
Ήρθε το κύμα κι έκανε
το σπίτι δυο κομμάτια
έχασκαν τα παράθυρα
σαν πονεμένα μάτια
Μια μέδουσα σου έστησε
παγίδα και σε πήγε
πέρα σε τάφους σκοτεινούς
που νους κανείς δεν είδε
Όλα τα ορφανά θρηνούν
λιγότερο από εσένα
ναυάγησαν τα σχέδια
έσπασε η καδένα
Βαρύ το στήθος έγινε
κισσός που πνίγει κήπο
ρίζες δεν έχεις ν' απλωθείς
άλλον ν' ακούσεις χτύπο
Μια μέδουσα σου έστησε
παγίδα και σε πήγε
πέρα σε τάφους σκοτεινούς
που νους κανείς δεν είδε.
Εξαίρετο, Ελένη μου! Ρυθμικό, όμορφο, θεματολογικά θελκτικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρόταση 4ου στίχου: Γερό σπίτι του μπάτη > Σπίτι γερό του μπάτη.
Σε φιλώ κορίτσι μου.
Το είχα σκεφτεί κι εγώ
ΑπάντησηΔιαγραφή