Μες στου γιαλού τα βότσαλα
κρύφτηκε η αγάπη
κι εσύ με άμμο έχτιζες
γερό σπίτι του μπάτη
Ήρθε το κύμα κι έκανε
το σπίτι δυο κομμάτια
έχασκαν τα παράθυρα
σαν πονεμένα μάτια
Μια μέδουσα σου έστησε
παγίδα και σε πήγε
πέρα σε τάφους σκοτεινούς
που νους κανείς δεν είδε
Όλα τα ορφανά θρηνούν
λιγότερο από εσένα
ναυάγησαν τα σχέδια
έσπασε η καδένα
Βαρύ το στήθος έγινε
κισσός που πνίγει κήπο
ρίζες δεν έχεις ν' απλωθείς
άλλον ν' ακούσεις χτύπο
Μια μέδουσα σου έστησε
παγίδα και σε πήγε
πέρα σε τάφους σκοτεινούς
που νους κανείς δεν είδε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου