Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025

Το αθάνατο νερό

Ψηλά πήρα ένα βουνό 
να ψάξω τις πηγές του 
να βρω τ' αθάνατο νερό 
τις ώριες χαραυγές του

Συνάντησα έναν βοσκό 
μικρό 'να παιδαρέλι 
τα κατατόπια ήξερε 
κι είχε τα μάτια μέλι 

Τα μονοπάτια μου 'δειξε
μου δώσε την αγκλίτσα 
να ' χω το βήμα σταθερό 
τα σύννεφα καρφίτσα 

Έσκυψα και δροσίστηκα 
σε πέτρινη μια βρύση 
το μάτι πέρα πέταξε 
στη φορεσιά της δύσης 

Πήρα αθάνατο νερό 
στην πήλινη μου βίκα 
μα εκείνο ολο το ξόδεψε 
σταγόνα εγώ δεν ήπια 

Τα μονοπάτια μου 'δειξε
μου δώσε την αγκλίτσα 
να ' χω το βήμα σταθερό 
τα σύννεφα καρφίτσα 

Κι έτσι σε μένα έμελλε 
γρήγορα να πεθάνω 
κι αυτό το χώμα να πατά
κι εγώ ζωή να χάνω. 

Άπονο εγώ το φώναζα 
από το μνήμα μέσα 
κι άλλη ζωή λαχτάραγα 
του πόθου το έγια λέσα 

Τα μονοπάτια μου 'δειξε
μου δώσε την αγκλίτσα 
να ' χω το βήμα σταθερό 
τα σύννεφα καρφίτσα.

2 σχόλια:

  1. Καλή χρονιά, Ελένη μου. Πάντα να μας χαρίζεις το λυρισμό της ποίησής σου, καλή μου φίλη με τις δημιουργίες σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή χρονιά Γιάννη μου με υγεία και χαρά

    ΑπάντησηΔιαγραφή