Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

ο τελευταίος επισκέπτης

Αποτέλεσμα εικόνας για γλάρος

Σκάλισα πάνω στα μάρμαρα τ' όνομά σου
Να το δει ο Θεός να σε προσέχει
Σαν χτες μου φαίνεται
Που έλυσες τη βάρκα σου για αλλού
Τα νύχια μου σκληρά θα αντέξουν
Στην πόλη που ζω
Περισσεύουν τα καμπαναριά
Μεγάλοι πελαργοί στήνουν φωλιές
Γεννάνε ολοστρόγγυλα αυγά
Αυγαταίνουν
Καμαρώνουν τα σύννεφα
Ποτέ δεν πεθαίνουν
Ποτέ δεν αφήνουν ανερμήνευτους τους χρησμούς
Ιστορίες σκαρφίζονται για τα μικρά παιδιά
Χαμογελούν σαν να 'ναι να κουρσέψουν το άσπρο κέντημα του φωτός
Τη φωλιά τους κυκλώνουν με σύρματα οι μοιραίοι μην έρθουν μάγιστροι

Στόλισα τον κήπο μου με ναρκίσσους και φτελιές
Εκεί να πηγαίνεις κάθε δείλι να βαδίζεις
Την κουβέρτα σου κρατώ ζεστή
Την πένα σου τη βυθίζω στο μελάνι
Θεϊκές να σε βρίσκουν εικόνες:
Μια κόρη αναγεννησιακή
Μια πράσινη έκταση ανθισμένη
Μια αγκαλιά παράνομων εραστών
Τραγούδια να μου γράφεις
Στιλέτα να καρφώνεις στη λήθη
Το βήμα σου να συντονίζεις με τον άνεμο
Με τόση ακρίβεια που σάν πρωτάγγελος να μοιάζεις
Εγώ θα σε θωρώ και χαμόγελα θα σου φέρνω
Λεπτές να γίνονται οι αντιθέσεις σαν τις βέργες που ξεφλούδιζες παιδί

Φώτισα το σπίτι μου με δαδιά και πυρσούς
Τράβηξα τις κουρτίνες κοντά μου να έρχεσαι με τα βραδινά τρένα
Στο κάδρο το χαμόγελό σου
Στη ντουλάπα ανέγγιχτα τα ρούχα σου
Στρώνω τα συρτάρια με λεβάντες
Διπλώνω τις κρεμάστρες με ριζόχαρτα
Αφίλητο κυλάει το αίμα μου
Δεν σε περίμενα τόσο νωρίς
Πάρε το τσάι σου να ζεσταθείς
Πάρε το χέρι μου να μην βουλιάξεις
Εγώ θα πάω μια βόλτα ως το κοντινό αλσύλλιο
Τις πάπιες και τους κύκνους να ταΐσω
Χτες ο κηπουρός βρήκε νεκρό το παγόνι
Τα σκάγια είχαν την υπογραφή σου
Ο θάνατος πάντα πληρώνεται με θάνατο
Αρχέγονος νόμος
Α! δεν σου είπα ανασκάλεψε τη φωτιά και σβήσε το φως στο κατώι
Άχραντος να μοιάζεις μες στη νύχτα κι αιθέριος σαν γλάρος που πετά!

Έλαβε μέρος στο 19ο Συμπόσιο Ποίησης που για μια άλλη μια φορά
τιμονιέρισσα είχε τη φίλη μας Αριστέα και της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια

12 σχόλια:

  1. "Την πένα σου τη βυθίζω στο μελάνι"!!!
    ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή


  2. Στερέωσες πολύ καλά την κάθε λέξη και στολίστηκε με τόσο βάθος η θλίψη σου που, τώρα, θλίψη δεν είναι: είναι ένα μνημόσυνο από εκείνα που αρμόζουν στους αγαπημένους. Κάθετες όλες οι ευχές σου μέσα στον οριζόντιο κήπο της Αγάπης. Και εκεί περιδιαβαίνουν αυτοί που αγαπάς και που τους έχεις στην καρδιά και στον νου.
    Τα σέβη μου Ελένη!
    (το φιλοξενώ…)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα ποιήματά σου Ελένη μου πάντα στολίζουν εδώ το χώρο. Η Έκφρασή σου έχει την ταυτότητά σου, τον λυρισμό και τις εμπνεύσεις σου.
    Μια ακόμα φορά τον σεβασμό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μαστορεύεις τόσο έντεχνα τα συναισθήματα, που αληθινά θαυμάζω το μεγαλείο της ψυχής σου.
    Ελένη μου, κατασυγκινημένη και πάλι...♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. όταν διαβάζω τα ποιήματά σου νιώθω πως παίρνω κι εγώ κάτι απο τη νεραιδόσκονη που σε διακατέχει.
    το πλέξιμο των λέξεών σου και η εναλλαγή εικόνων είναι μοναδικός!

    συγχαρητηρια αγαπημενη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εχουν τελειώσει οι λέξεις που θα ήθελα να σου πω Λενιώ μου.
    Θα υποκληθώ ομως για μια ακόμα φορα στην ροή των δικών σου λέξεων και στην έμπνευση σου που με καθηλώνει καθε φορα που έρχομαι..
    Να εισαι καλά εύχομαι..αγάπη μου ..φιλώ σε !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. κι εγω απλά με αγάπη θα προσθέσω!ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ό,τι και να πούμε είναι λίγο για τη γραφή σου Ελένη μου.
    Κρίμα που δεν μπορούμε να τα ψηφίσουμε όλα στο συμπόσιο.
    Καλή συνέχεια και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ελένη μου, η γραφή σου είναι μοναδική. Καλή Χρονιά, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μαρία μου θα ομολογήσω ότι με "άγγιξαν" οι στίχοι σου , μου ταιριάζουν , με συγκινούν ιδιαίτερα σε αυτό το ποίημα. Ευλογημένοι εσείς οι " αναβάτες" του φτερωτού αλόγου που σαν ονειρική εικόνα στα σύννεφα πετούν .Καλημέρα όλη μέρα γλυκιά μου, καλή Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή