Άνοιξε το παράθυρο
βροχή τ' αστέρια πέφτουν
κάνε μονάκριβη ευχή
τα χρόνια μας ν' αντέχουν
Ν' αντέχουν το σκληρό βοριά
τις μέρες τις θλιμμένες
τότε που φθίνουν οι χαρές
και χάνονται πνιγμένες
Μέσα σ' απάτητους βυθούς
και κρύα καταφύγια
που αγάπες δεν συνάντησαν
κι έμειναν στα ίδια
Εκείνα τα αγέρωχα
που οι άγιοι τ' αποφεύγουν
και τα πουλιά τα τραγουδούν
κάθε που ημερεύουν
Κι απλώνονται στα σύνορα
που ο χάρος τα κυκλώνει
σαν τον ξωμάχο της ζωής
που ούτε Θεός τον σώνει
Μέσα σ' απάτητους βυθούς
και κρύα καταφύγια
που αγάπες δεν συνάντησαν
κι έμειναν στα ίδια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου