Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

θα υψωθώ πάνω στις στέγες του κόσμου



Θα βαδίσω ολομόναχη πάνω στις κυρτές στέγες
Φουλάρι αγέρα θα φορώ στο λαιμό αραχνοΰφαντο
Να σμίγει το κορμί μου με της καμινάδας το ζεστό χνώτο
Έγκαυμα πυρής ζώνης να σχίζει στα δύο το αδιαίρετο πρόσωπο μου!

Θα υψωθώ πάνω στις στέγες του κόσμου
Με αστρόσκονη θα περιλούσω το σκότος των λαγόνων
Ερωτική θεά θα αναδυθώ επηρμένη μέσα από τις υδρορροές των κτιρίων
Φτερά θα κρούσω και στους σελιδοδείκτες μου μάνταλο θα βάλω διπλό!

Θα βαδίσω ολομόναχη πάνω στις κυρτές στέγες
Φουστάνι εαρινό θα αγγίζει του σώματος τις πτυχές
Καθελκύοντας το αίμα μου σε στέρνα θολή που βούλιαξε το βέλο
Μιας μάγισσας που στα χαρτιά της μέσα αναγεννήθηκε της μοίρας
                                                                      το μπορντό ρυάκι!

Θα υψωθώ πάνω στις στέγες του κόσμου
Με τα πουλιά που έρπουν πληγωμένα θα συνομιλώ
Να κλέψω θέλοντας τους αρχέτυπους κώδικες των χορδών τους κρυφά
Τραγούδι να υψώσω μελαγχολικό στις νυχτερινές ταφόπετρες
                                                     των παλαιών εκκλησιών!

Θα βαδίσω ολομόναχη πάνω στις κυρτές στέγες
Σανδάλια θα φορώ ζωγραφιστά ψυχοπομπός να γίνω του έρωτα σου
Στα βράχια των ματιών μου πανικόβλητη να ζει η ανέραστη φρίκη
Να πάψει να ηχεί μονότονα η σάλπιγγα στην μακρινή σκάλα των μαχών
                                                                            που εγκατέλειψες!

Θα υψωθώ μαζί σου πάνω στις στέγες του κόσμου
Αθώρητη σαν μέδουσα να στέλνω αποχαιρετιστήριο γράμμα στους υλοτόμους
Δεν θα το κλείσω σε μπουκάλι σφραγιστό με ρητίνη
Παρά μονάχα στην κοιλιά του σκοτωμένου κήτους με άμμο θα το αρμολογήσω
                                                                                                   μη χαθεί!



14 σχόλια:

  1. Πληθωρικό σε έννοιες και ταυτόχρονα
    τεχνικά δομημένο πολύ αυστηρά
    Μου άρεσε και επιπρόσθετα το κατανόησα εύκολα!!!

    Γιώργος...ένας φίλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα βαδίσω ολομόναχη πάνω στις κυρτές στέγες
    Φουστάνι εαρινό θα αγγίζει του σώματος τις πτυχές
    Καθελκύοντας το αίμα μου σε στέρνα θολή που βούλιαξε το βέλο
    Μιας μάγισσας που στα χαρτιά της μέσα αναγεννήθηκε της μοίρας
    το μπορντό ρυάκι!


    Το παραπάνω το έδεσα μοιραία
    με στιγμές καθοριστικές της ζωής μου
    Υπέροχο...ένα ξάφνιασμα θα έλεγα!!

    Δανάη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τελειο!!!!!

    θα κοιμηθω μαζι σου πανω στις στεγες του κοσμου!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το λάτρεψα!
    Έκανα εικόνες...είδα χρώματα, περπάτησα μαζί σου στις κυρτές στέγες, πόνεσα με τα πληγωμένα πουλιά μα έτσι δεν είναι ο ...΄Ερωτας;
    Γιατί το βρήκα Ερωτικό Ελένη μου πολύ το ποίημα σου αυτό!
    Σε φιλώ γλυκά! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιώργο μου να είσαι καλά
    ευχές και ευχαριστίες πολλές



    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δανάη τίποτα δεν είναι πιο καθοριστικό από την μνήμη
    όσο κι αν κρύβει οδύνη κάποιες φορές



    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εκφραστικό μου κορίτσι
    η χημεία του "μαζί" είναι λυτρωτική
    σχεδόν πάντα


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αριστέα μου
    Ιδιαίτερα όμορφα τα λόγια σου
    και με συγκίνησαν πολύ...έχεις
    μια ευχέρεια μοναδική να διεισδύεις
    στα μυστικά του λόγου και το χαίρομαι


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θα περιμένω
    όσο ο Ύπνος κρατήσει
    για να καταγράψω
    το Μέρος όπου θα ξυπνήσουν οι Επόμενες Ζωές σου...

    Γιατί πάντα
    σημασία δεν έχει που θ' αποκοιμηθούν οι Εαυτοί μας
    μα
    πού θα ξυπνήσουν...


    Φιλί......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κάκια μου σε ευχαριστώ πολύ
    Όμορφα θέτεις την διαδικασία
    της αφύπνισης έτσι που η καρδιά
    ανεμπόδιστα να ανυψωθεί
    κι ο εαυτός μας να εφοδιαστεί
    με ιδέες κι απόψεις συμβατές
    με το άχρονο πνεύμα....


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Akrat σε ευχαριστώ
    και σου στέλνω τη καλημέρα μου

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Η ζωη ειναι ωραια το ιδιο
    ακομη κι αν βαδιζουμε μοναχοι

    Καλημερα


    M.S.G-Desert Song





    ΑπάντησηΔιαγραφή