Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

ακούω στα όνειρα τον χτύπο του παιδιού της Παλαιστίνης που πέθανε



Ματώνουν τα σπλάχνα
Φωνή δεν βγαίνει
Μία χούφτα σκληρή σκορπίζει τον σπόρο μακριά
Ένα παιδί κρατώντας μια τρύπια μπάλα
Έπαιζε στο ξέφωτο χτες
Τώρα μάχεται στο χώμα θλιμμένο
Να αναπνεύσει ζητά
Της ζωής να ενώσει το ρήγμα
Που οι άνομοι άνοιξαν πάλι
Την μικρή αδερφή του
Απ' το χέρι να πάρει στους μεγάλους τους δρόμους να πάνε
Να σηκώσει της μάνας την πίκρα
Να λειάνει την βαθιά της ρυτίδα
Και το δάκρυ να σφουγγίξει της πέτρας
Που βουβά την διαβρώνει
Της επιστήθιας πέτρας
Που στη ζέστα της έγερνε τα γλυκά καλοκαίρια
Να ονοματίσει το κακό που διανέμει την γη του

Φλογίζεται ο νους
Καπνίζει το τσουκάλι της οργής σιγανά
Ανασκιρτά η καρδιά
Ένα παιδί με γρατζουνισμένα τα γόνατα τρέχει
Σε ουρανού γειτονιές κυανές
Σε λωρίδες ανέμου λεπτές
Και σε χέρσα λιβάδια με ηφαιστείου κρατήρες
Ένα παιδί που σφαγιάστηκε άδικα
Πριν προλάβει το αίμα να ακούσει
Πριν να λύσει της καλής του το αίνιγμα
Πριν δονήσει την φύση του το μεγάλο το κάλεσμα
Ένα παιδί μοναχό
Χωρισμένο σε χίλιες ακτίνες
Όχι ήλιου ακτίνες θερμές
Αλλά νήματα κρύα στου θανάτου το πέπλο υφάδι σκαιό
Που σκεπάζει τη θεία μορφή και το πρώτο της ώρας του ξάφνιασμα

Πονούν τα βλέφαρα
Οι ίσκιοι πυκνώνουν
Το ταξίδι αργεί
Ένα αγγελούδι κρατά λεμονάνθια
Κάτω από την φτερωσιά του
Λεμονάνθια του γάμου απ' τους μπαξέδες εκείνους
Που στα κλωνιά τους πάνω δραπετεύανε τ' άστρα
Μην και λείψει το φως της ειρήνης
Η καλή καρτερία
Η γλυκιά προσμονή
Η ζεστή η ασφάλεια
Ένα αγγελούδι με μάτια μπλε
Με χείλη ρόδινα κι έναν άγουρο πόθο στα στήθη
Ένας επίγειος Θεός που συντρέχει τα ρόδα
Και γεμίζει τις άπατες στέρνες
Η θύρα η κέδρινη που ανοίγει το βιβλίο της αγάπης
Η καταπακτή που μέσα της φυλάμε ζωντανά τα όνειρα των παιδιών
Που στη μέση κοπήκαν αναίτια από καπνού μανιτάρι
Πριν προλάβουν να μεθύσουν με οίνο χαράς
Και ν' ανοίξουν στο πράσινο φως σαν βεντάλιες χρυσές να απλωθούν
Στης πατρίδας το χέρι θυμωμένα στιλέτα να γίνουν

Παγώνει της σελήνης το τόξο
Λυγά η σημαία δακρυσμένη
Το αγκάθι κουμπώνει τα χείλη
Ένα παιδί γονατίζει στην άμμο
Να ξεθάψει πολέμου οβίδα
Να την κάνει σπιτιού ανθογυάλι γιασεμιά να του φέρει
Να γελάσει η μάνα ξανά σαν μωρό χαρωπό
Φλοκωτά να υφάνει στολίδια
Να γελάσουν κι οι δρόμοι
Να λουστούν στον ασβέστη και στην δροσό της αυγής να πνιγούν
Ένα παιδί σαν όλα τ' άλλα της γης
Το παιχνίδι ν' αρχίσει ξανά
Με την τρύπια του μπάλα και την μπλε του ματόχαντρα
Την ευτυχία να στοχεύσει το καλό ριζικό της γενιάς του
Με τη σφεντόνα τη παλιά του παππού του
Τον Θεό του να κάνει συμπαίχτη
Κι ο Θεός να του πει παραμύθια για τις νύχτες τις χίλιες
Στης Αστάρτης τους κόρφους μες σε εσθήτες λαμπρές
Το μυστικό να του μάθει τραγούδι του αγώνα τον κρυφό αναπαλμό




20 σχόλια:

  1. Ας ενώσουμε τις προσευχές μας και ας υψώσουμε τις φωνές μας ενάντια στο μακελειό που γίνεται στη Γάζα.
    Ελένη μου, προσκυνάω στην ευαισθησία σου και μακάρι να μην υπήρχε η αφορμή για να γράψεις αυτούς τους στίχους.
    Καλό βράδυ να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ
      Είναι ότι πιο μικρό θα μπορούσα
      να κάνω γι αυτά τα παιδιά
      Είμαι συγκλονισμένη....

      πολλά φιλάκια ♥♥

      Διαγραφή
  2. Ματώνουν και τα δικά μου σπλάχνα Ελένη μου!
    Η οργή είναι ελάχιστη λέξη για να περιγράψει το μέσα μου!
    Σε διάβασα και σε ξαναδιάβασα.....
    Σε ευχαριστώ ♥

    φιλί ζεστό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστάκι μου σε ευχαριστώ πολύ
      Δεν χωρούν λόγια μόνο πράξεις
      μια παγκόσμια συστράτευση να σταματήσει το κακό
      Μας λείπεις πολύ Πριγκιπέσα μου
      Καλά να περνάς όμως
      Οι δημιουργίες σου φ α ν τ α σ τ ι κ έ ς

      Σε γλυκοφιλώ ♥♥

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Κικίτσα μου σε ευχαριστώ πολύ
      Ο θρήνος μας μακάρι να μετατραπεί σε δράση!!

      πολλά φιλιά

      Διαγραφή


  4. Είναι η θλιβερή σελίδα των ημερών μας αυτή Ελένη.
    Οι άνθρωποι του ολοκαυτώματος τώρα γίνονται δήμιοι και θηρία για άλλους.
    Δεν ξέρω τι συγνώμη οφείλει κανείς στον πονεμένο που πληρώνει αθώος το τίμημα των πολέμων.
    Ελπίζω σε μια εποχή που θα έχουμε πετύχει την αποθηρίωση..
    Φιλιά!
    Πολύ ωραίο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στρατή μου σε ευχαριστώ
      Όταν η ιστορία δεν διδάσκει
      φτάνουμε στον απανθρωπισμό!!!

      πολλά φιλιά

      Διαγραφή
  5. Καθε στίχος καθε λέξη .. τελεια βαλμένη εκει που πρέπει..
    Ένα αγγελούδι κρατά λεμονάνθια
    Κάτω από την φτερωσιά του......................απο τα ωραιότερα σου.. Ελένη μου συγκλονιστικό...!!!
    σε θαυμάζω που μπορείς και γραφεις έτσι...
    αν και πολλές φορες... δεν έχω την νόηση για αυτά που γράφεις ομως μου αρεσει να... ανοίγουν οι ορίζοντες μου...να μαθαίνω.. φιλώ σε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρουλάκι μου γλυκό σε ευχαριστώ θερμά
      Χαίρομαι πολύ που αγγίζεις τον λόγο μου
      Είσαι ευαίσθητη τρυφερή και δημιουργός η ίδια
      και είμαι σίγουρη πως κατακτάς την ουσία των γραπτών μου!!!

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  6. Παιδια, κραυγες και ουρλιαχτα,
    τριων μηνων, εφτα, δεκαεφτα, χρονων
    εκατοτριανταδυο κορμια,
    εξακοσιες τριαντα εξη ψυχες,
    τρεις χιλιαδες εφτακοσιοι τραυματιες,
    εκατο χιλιαδες εκτοπισμενοι
    αριθμοι, νεκροι, γενοκτονια, σφαγη
    βρεχει ισραηλινους βομβαρδισμους ο ουρανος
    και φυτευει εκατομβες νεκρων στη Γαζα
    Γιατι πεθαίνω μαμα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Velvet σε ευχαριστώ πολύ
      Η λίστα δεν έχει σταματημό!!!

      φιλί

      Διαγραφή
  7. δυσκολεύομαι να το διαβάσω ολο... δεν πειράζει... ας το διαβάσουν οι δυνατοί...
    πολύ όμορφο... αλλά το θέμα του... με στενοχωρεί!!!...
    Ο Θεός να φυλάει τα μικρουλια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρασκευούλα μου σε ευχαριστώ πολύ
      Χρόνια πολλά και καλά για την γιορτή σου!!!
      Ό,τι επιθυμείς να το 'χεις!!!

      πολλά φιλιά

      Διαγραφή
  8. Στην αυλη του Θεου
    τα παιδια γελανε και παιζουν ανεμελα.
    Καλυτερα ετσι.
    Πολυ καλυτερα ετσι.

    φιλισεΓαζασετραυματισμενουμαγουλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγριομελιώ μου σε ευχαριστώ πολύ
      Τι θα πούμε στις αγκαλιές των μανάδων
      που έμειναν άδειες....στις αυλές που τα περιμένουν;

      φιλιλιγοπικροαποφαρμακιθανατου

      Διαγραφή
  9. Να κάνω μόνο μια υπόκλιση στην πένα της ευαισθησίας σου;
    Τα λόγια δεν χωρούν εδώ. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυσιππάκι μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ
      Είμαι συντετριμμένη ένα ελάχιστο νομίζω
      πως δίνω και βαθιά υποκλίνομαι στις αθώες ψυχές!!

      φιλάκι γλυκό ♥♥

      Διαγραφή
  10. πάντα δυσκολεύομαι να εκφράσω με λέξεις αυτά που νιώθω κάθε φορά που σε διαβάζω Ελενάκι μου....
    με συγκινείς,με συγκλονίζεις,χτυπάς απευθείας κέντρο ψυχής.....
    σ'ευχαριστώ γι'αυτό....

    φιλάκι αγάπης
    και ευχή-προσευχή....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Άμυ μου σε ευχαριστώ πολύ
    Κρατάω την ευχή - προσευχή
    για δώρο στο κέντρο της ψυχής μου!!


    φιλάκι γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή