Βγήκε κόκκινο φεγγάρι
απ' τη μήτρα του βουνού
κι έβαψε τα όνειρα σου
πότισε καρδιά και νου
Καθώς πέρασε το χτένι
στα σγουρά σου τα μαλλιά
έλαμψε η γειτονιά σου
με τα χίλια χαϊμαλιά
Η ομορφιά σου με σκλαβώνει
και στους δρόμους τριγυρνώ
και αμίλητη πηγαίνω
φτάνω ως τον ουρανό
Ξάφνου ανοίγουνε δύο πύλες
και διαλέγω τη μικρή
κι είναι εκείνη της καρδιάς σου
το πιο φωτεινό κελί
Γεύομαι λευκό τον άρτο
πνίγομαι μες το κρασί
και Θεό μου ανακηρύσσω
ό,τι αγαπάς εσύ
Η ομορφιά σου με σκλαβώνει
και στους δρόμους τριγυρνώ
και αμίλητη πηγαίνω
φτάνω ως τον ουρανό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου