Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

ντύθηκα τη πεμπτουσία του σκότους



Πως να διανοίξω του άγριου ρόδου τη παγωμένη καρδιά;
Λύθηκαν οι κάβοι, τραυματισμένο το περιστέρι
Φυγομαχεί στο μολυβί θάμπος της σελήνης
Μετέωρα τα μάτια σου πυργώνουν ξάφνου
Στο πικρό χάδι του επέκεινα παραδομένα
Πικρός ο οιωνός
Σε συντροφεύει στης μέθης τον αργό στρόβιλο
Ανασκαλεύω το χώμα να βρω τα βήματα σου
Ξαστοχώ, τραμπαλίζομαι στον μέσα άνεμο των χαμόδεντρων
Ισορροπιστής σε λιγνό κλαράκι
Αναζητώ το δίχτυ των χεριών σου για να πιαστώ!

Πως να διαβάσω του άγριου ρόδου τη παγωμένη καρδιά;
Μάτια κλειστά κι οι χάρτες στρεβλά σημαδεμένοι
Ντύθηκα τη πεμπτουσία του σκότους την εσπέρα
Καθώς βάλθηκαν οι ώρες μου να οπισθοχωρούν
Μπροστά σε μια συστάδα από κρανία κόκκινα
Κρανία διαβατικών πουλιών που έχασαν το φτέρωμα
Πριν καλά - καλά φέρουν το μήνυμα από τη καμένη γη
Μήνυμα με παραλήπτη τη μοναξιά των ωρών
Επιστράτευσα πάλι τη ζάλη του υπερβόρειου καταρράκτη
Πικρός ο οιωνός
Κι πλάτη του πλανεμένου αμνού φεγγερή και κρύα
Ξαπλώνω στον χλοερό τάπητα του Απρίλη
Στοχεύοντας μια - μια τις ταπεινές καρδιές των εραστών
Που αποξεχάστηκαν σε κάμαρες υγρές με φτηνά κλινοσκεπάσματα!

Πως να ζεστάνω του άγριου ρόδου τη παγωμένη καρδιά;
Ξιφουλκώ τα ημιτελή χωρία των κίβδηλων ποιημάτων
Λογαριασμούς ανοίγοντας με τις λαβωμένες Εστιάδες
Ιερή φωτιά κατοικοεδρεύει στο βωμό του στέρνου σου
Άσβεστη φλόγα από τη μνήμη του πρώτου φιλιού
Παρεκκλίνω από το δριμύ ψύχος και το σκαλοπάτι σου σεμνά προσκυνώ
Προς τι να μην σε αγαπώ;
Αδιόρατος ο οιωνός και που με οδηγεί;
Σε στέπες αχανείς πλανιέμαι πληγωμένη δορκάδα
Πολιορκώ την φούστα μου και αναρροφώ τους γλυκείς σου πόρους
Σχεδίασα το νέο πατητήρι των ερώτων σε κρόταφο φιδιού
Και παγανιστικά μεταλαμβάνω διεγερτικό μούστο
Προς τι να μην σε αγαπώ;
Το φυλακτό το κράτησα σε θυρίδα σιντεφένια πλάι στο αίμα των κορυδαλλών


17 σχόλια:



  1. Επειδή λείπω συχνά απ’ την πρωτεύουσα κι απ’ την πραγματικότητα, έχω ανάγκη τα διαβάσματα μου να είναι κάτι καυτοί άρτοι ποιητικοί, από κείνους που μόλις τους κόβεις μια μπουκιά, μοσχοβολάει το σύμπαν.
    Κάτι τέτοιο κάνω με σένα. Και χαίρομαι.
    Χαίρε Ελένη και έχεις τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Από καθε σου ποιημα καλη μου , συγκρατώ καποιο στίχο ή εικονα που με άγγιξε πιο πολυ. Εδώ είναι του άγριου ρόδου η παγωμένη καρδιά που με άγγιξε.

    Σε φιλω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχεδίασα το νέο πατητήρι των ερώτων σε κρόταφο φιδιού
    Και παγανιστικά μεταλαμβάνω διεγερτικό μούστο
    Προς τι να μην σε αγαπώ;

    Μεθυστικό!!!

    Γιώργος...ένας φίλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανασκαλεύω το χώμα να βρω τα βήματα σου
    Ξαστοχώ, τραμπαλίζομαι στον μέσα άνεμο των χαμόδεντρων
    Ισορροπιστής σε λιγνό κλαράκι
    Αναζητώ το δίχτυ των χεριών σου για να πιαστώ!

    Παραστατικότατο και τόσο γήινο!!

    Δανάη


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολλά τα θησαυρίσματα και που να πρωτοσταθώ;;;;
    .....................................
    Το φυλακτό το κράτησα σε θυρίδα σιντεφένια πλάι στο αίμα των κορυδαλλών!!!

    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αναρρίχηση στις απόκρημνες πλαγιές πανάρχαιου όρους ετούτη η γραφή, στα έγκατα του οποίου φιλοξενούνται σπήλαια που κατοικούν θεοί λησμονημένοι και κολασμένοι ποιητές...

    Σε φιλώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το να γραφεις ποιηματα είναι σαν να κανεις ερωτα
    Cesare Pavese

    Για την σημερινη παγκοσμια ημερα Ποιησης


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Περήφανη μου η ποίηση συντροφεύει και το δικό σου πνεύμα και αυτό δίνει άλλη διάσταση στον σχολιασμό σου
    Σε ευχαριστώ πολύ


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ
    για άλλη μια φορά

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δανάη γήινη είναι η γραφή μας με μεγάλη δόση ανάσας από το υπερκόσμιο


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ανώνυμε καλώς ήρθες
    σε υποδέχομαι με ένα μεγάλο ευχαριστώ


    πολλα φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καπετάνιε μου με τιμάς
    με όσα τόσο όμορφα διατυπώνεις
    πολύ απτός ο λόγος σου
    Σε ευχαριστώ

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Βελουδένιε μου η ποίηση ξεπερνά
    την στενότητα της μιας μέρας και μας συνοδεύει σε κάθε μας δραστηριότητα


    πολλά φιλιά
    υ.γ όμορφο αυτό που παράθεσες

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  15. Στρατή μου
    Ευτυχής που βρίσκεσαι μακριά
    από την πρωτεύουσα και επιπλέον
    ευτυχής που ασπάζεσαι το θείο τέμπλο της ποίησης
    Σε ευχαριστώ για όλα

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Και όμως πάντα θα υπάρχει ένας τριανταφυλλώνας με αγριοτριαντάφυλλα, πάντα θα υπάρχει κάποιος με παγωμένη καρδιά...

    Όπως και να έχει , μου άρεσε πολύ η γραφή σου , ποιητική, γεμάτη εικόνες που προσωπικά με άγγιξαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σιδερά μου καλώς ήρθες
    Πέρασα από την σελίδα σου
    και την βρήκα πολύ αξιόλογη
    και ξεχωριστή
    Χάρηκα για τα καλά σου λόγια
    εμείς τους τριανταφυλλώνες
    μοχθούμε να τους κρατούμε εύοσμους


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή