Χάραξα τα ψηφία
του ονόματος σου
πάνω στο χιόνι που
είχε παγώσει
και κρύσταλλο είχε γίνει.
Ήρθε το άρμα του ήλιου
όμως και το έσπασε
σε κομμάτια εικοσιδυό.
Το σκόρπισε αθόρυβα
στα πόδια του βουνού
και σε έχασα παντοτινά.
Ω! Τι ψύχος στη ψυχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου