Οι μάχες που πήγες
δεν τελεσφόρησαν.
Στο βρόντο πήγαν
οι ασπίδες, τα σπαθιά,
οι παλάσκες και
οι περικνημίδες.
Χαμένος κι ο θούριος
που είχες γράψει
πάνω στον πάπυρο
σε μιαν έκρηξη
φαντασίας και τιμής.
Τότε που έπαιρνες
την ευχή της μάνας
για καλό βόλι
και τ' αδέρφια σου
σε ξεπροβόδιζαν
δίνοντας σου
το ταγάρι με το
χωριάτικο καρβέλι
που ακόμα άχνιζε.
Επιστροφή στο αρχικό κλασικό σου ύφος, Ελένη, εδώ. Πολύ καλό. Την καλησπέρα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ θερμά
ΑπάντησηΔιαγραφή