Λάμψεις έχουν τα μάτια σου
φως της πυγολαμπίδας
σπίθες πετούν τα χείλη σου
κι έπεσα στην παγίδα
Ολόρθιος στέκεσαι μπροστά
μ' ένα λευκό ζωνάρι
κι έχεις το λόγο λέφτερο
το γέλιο σου όλο χάρη
Νομίζω πως σ' αγάπησα
στους κύκλους των ονείρων
εκεί που σε συνάνταγα
στη σχάση των ψιθύρων
Αν έμελλε να μ' αρνηθείς
δεν θα σε καταδώσω
ανέμου θα γενώ κορμί
κι όλα θα σου τα δώσω
Φτάνει να 'χω το γέλιο σου
τα μαγικά σου φίλτρα
αυτά που με ανάστησαν
σ 'ενός Νοέμβρη νύχτα
Νομίζω πως σ' αγάπησα
στους κύκλους των ονείρων
εκεί που σε συνάνταγα
στη σχάση των ψιθύρων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου