Άργησες ναι 'ρθεις να με βρεις
φεγγάρι μου κι αστέρι
περάσαν τα μεσάνυχτα
κι έμεινα δίχως ταίρι
Σου 'χα μαζέψει γιασεμιά
βιολέτες απ' την άμμο
μοσχοβολάν οι γειτονιές
μα προς τα που να λάμνω
Πέρασαν μέρες δεκατρείς
κι ήταν σαν να 'ταν χρόνια
που το κορμί δεν χάρηκε
και ζει στην καταφρόνια
Όλα γύρω σε καρτερούν
πουλί αγαπημένο
που 'χεις αλλάξει τη φωλιά
και ζεις αλλού χαμένο
Σου στέλνω με τον άνεμο
ζεστό φιλί στα χείλη
να ομορφαίνεις μάτια μου
σαν μέρα του Απρίλη
Πέρασαν μέρες δεκατρείς
κι ήταν σαν να 'ταν χρόνια
που το κορμί δεν χάρηκε
και ζει στην καταφρόνια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου