Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

αλισάχνη

Αδημονώ το άσπρο της καταιγίδας
Αυτό που το μάτι δεν διαπερνά
Κι ούτε νοιάζεται
Καθαγιάζει την έκρηξη
Αρχιερέας ψαλμών σε λάμπα θυέλλης
Δεν δίνει ένα μερτικό από την τέχνη του
Περιγελά τους ηλίανθους
Εγώ απλά τους περιθάλπω
Σε θαλάμους πρώτων βοηθειών
Αγόρασα μια ομπρέλα -χαλκόχρυση λάβα-
Έργο Ζωής ενός αποθανόντος ποιητή
Στο μνήμα του πάνω δρασκελεύει
Γαλήνια πανσπερμία Ζωής.
Χρειάζομαι επειγόντως μια ομπρελοθήκη
Ένα λιόδεντρο να φυτέψω
Ξέχειλα τα μάτια ξερνούν
Την πράσινη καραβίσια λαδομπογιά
Ζωγράφοι, ραγιάδες
Ακόντια σιωπής εκτοξεύουν
Στη μικρή πεταλούδα Αλισάχνη το όνομά της
Γυμνή χορεύει στη λευκή βροχή των βράχων
Αντάμα μοναχικοί ποιητές
Αναμειγνύουν τα βράδια Μητρικό χρώμα
Στο κεραμίδι του στέγαστρου
Ο πυρήνας της ελαιογραφίας πολύχρωμα
Μεταβάλλεται
Στις βραγιές του υπεδάφους
Ανάτροπα μάτια ροκανίζουν τις σκιές μου
….Και τα δάση με τους ηλίανθους;

16 σχόλια:

  1. "Χρειάζομαι επειγόντως μια ομπρελοθήκη
    Ένα λιόδεντρο να φυτέψω ...

    Και τα δάση με τους ηλίανθους;"

    Κι εκείνη η πράσινη καραβίσια λαδομπογιά; Μέχρι που με ταξίδεψε και ακόμα πόσο ποιο μακρυά θα με πάει;

    Καλημερένια στην ποιήτρια των ιστολογιών!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καναρινένια
    ποιήτρια μην με αποκαλείς
    έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις
    ο τίτλος αυτός
    και τον σέβομαι

    αν αγαπάς να έρχεσαι
    δεν σε μαλώνω σ αγαπώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανάτροπα μάτια ροκανίζουν τις σκιές μου,

    κι η βροχή λαμπυρίζει στα βλέβαρα...

    Αχ Ελένη μου!!
    Τι σκληρές που είναι οι σκιές μας!!

    Φιλιά, χαίρομαι που ξαναφάνηκες μετά από καιρό!
    Παίρνω δύναμη να συνεχίσω κι εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μαριάννα μου
    Τι καλά...που σου μιλώ

    Διάττων ήμουν και διάττων επιλεκτικά θα παραμείνω

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα εύχομαι και Καλή Βδομάδα !

    Να είσαι δυνατή να μας "χαϊδεύεις" τα μάτια με όμορφες λέξεις και έννοιες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλή και μεστή εβδομάδα
    φίλε Φάρε

    χαιρετώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μικρή μου αλισάχνη..
    σε δάση με ηλίανθους να κατοικείς
    και τα ακόντια της σιωπής ποτέ να μην σε διαπεράσουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. σταγόνα μου
    χτυπώντας σε ακόντια
    ανακαλύπτεις το νόημα της ζωής

    καλόδεκτα

    τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αμ η ζωή δεν είναι ρουσφέτι
    που μας κάνει ο Θεός.
    Η ζωή μας χαρίζεται για
    να την κεντήσουμε δροσοσταλίδες.
    Μάλιστα.
    Και νυχτολούλουδα.
    Και βαρέθηκα
    τα πατερημά σας,
    παντέρμα πλάσματα
    ριγμένα τυχαία
    σε τοπία που τα σκοτώσατε.
    Αϊ, Αϊ κακία...

    Κανένας δεν κράτησε
    ένα κουβά με άσβηστο
    ασβέστη
    να λαμπρύνουμε ένα απόγευμα
    γεμάτο πυγολαμπίδες.

    ΡΗΝΙΩ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑ

    Κατάθεση μνήμης, νωπής
    νοσταλγίας στους ανθρώπους που πάντα "επιστρέφουν"
    Αειθαλής έγνοια
    των μυστών
    Η ματιά τους και μόνο

    Ρηνιώ απλόχερη ταξιδεύτρα στη γλυκόλαλη μέθη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ελένη, σου εύχομαι Καλό Μήνα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ελένη διάβασα τα ποίηματα σου μου είπε η Τόνια ότι γράφεις. Η ποίηση είναι μια εσωτρική αναγκη, μια πολύ προσωπική σχέση που έχει ο ποιητής με το έργο του. Τώρα άν εμείς καταφέρουμε να μοιραστούμε μαζί του τις σκέψεις και τα συναισθήατα του άλλη υπόθεση... Λιγοι μπορούν να το κάνουν.. Συνέχισε να ποείς... να ομορφαίνεις με το λόγο σου τις ζωές αυτών που μπορούν να σε ακούσουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Η ζωή μου ήταν γεμάτη από σκιές εσύ ξέρεις... πάλεψα όμως και τις εξοστρακισα... Δεν ήταν καθόλου εύκολο πίστεψε με! Τώρα πορεύομαι μόνο στο φως... Να σαι καλά Ελένη μου
    Φιλιά σε όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή