Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

οι χώροι του "ανέφικτου"

Αποτέλεσμα εικόνας για μαγικά χωριά

Είναι κάτι χωριά απομονωμένα
Που δίπλα στ' αγριεμένα κύματα
Αιώνες στέκουν βουβά
Σαν κύλικες
Θαμμένοι στη γη
Χωρίς εκκλησίες και καμπαναριά
Μόνο με σκούρους τσίγκους
Ασπρόμαυρα βότσαλα
Και πετρόχτιστα μνημεία
Στ' αμπέλια θάβουν τους νεκρούς τους
Στις ασημοελιές προσφέρουν τα τάματα
Και στα μικρά ρυάκια βαφτίζουν
Τα παιδιά τους μ' ονόματα κρίνων και πουλιών

Οι άνδρες είναι ταξιδευτές
Και κάποιοι άλλοι πολεμιστές γενναίοι
Φορούν πανοπλίες
Αμπέχονα από τρίχα ζαρκαδιών
Και μαύρα τσόχινα παπούτσια
Που δένουν ως το γόνατο
Αγαπούν τις γυναίκες
Τα κόκκινα κεράσια
Τις κληματαριές
Τον ίσκιο των κυπαρισσιών
Εκεί τα μυστικά τους εκεί οι βλέψεις τους
Και οι μεγάλες τους προσδοκίες

Οι γυναίκες είναι άξιες κεντήστρες
Κι ακούραστες υφάντρες
Λινό χασέδες και βαμβάκι η ζωή τους
Πολύχρωμα νήματα και κλωστές οι πλευρές τους
Έχουν αυλές ολάνθιστες με ζουμπούλια
Που ανθούν ολοχρονίς σε χρώματα λιλά
Με κατσικίσια δέρματα φτιάχνουν
Τα στολίδια τους
Μενταγιόν βραχιόλια δακτυλίδια
Με αχάτη των βουνών τα καλύπτουν
Τα σχέδια των ινδιάνων αγαπούν
Τα προγονικά κειμήλια αντιγράφουν
Τις συμβουλές των μάγων ακολουθούν
Στις θυσίες και στα τελετουργικά τους

Τα παιδιά αν και λιγοστά
Κατακλύζουν σαν σμήνη τις ρηχές όχθες
Ορχήστρες φτιάχνουν με ασκούς
Πετραδάκια και ξυλόφωνα
Καλαμένια πλέκουν καλάθια
Υφασμάτινα φτιάχνουν παιχνίδια
Και κάθε λιόγερμα
Γεμίζουν με άμμο μικρά αγγεία
Σαν να θέλουν αμέτρητες να γίνουν οι χαρές
Πλούσια τα αποτυπώματα της ζωής
Ρευστά να κυλούν οι μύθοι των νερών
Στις τρύπιες ράχες των λειμώνων
Άγκυρες και κοχύλια σκαλίζουν στα μπράτσα
Έτσι που οι μικρές αχιβάδες των βυθών
Αβίαστα να σκεπάζουν τον ύπνο τους
Και συνωμοτικά να απιθώνουν στιχάκια
Στα νοτερά προσκεφάλια των βράχων

Είναι κάτι μέρη που ο χάρτης τα ξέχασε
Οι δρόμοι δεν τα βρίσκουν
Κι οι καβαλάρηδες περιπαιχτικά τα αγνοούν
Μέρη δικά μας αβεβήλωτα
Που κάθε Μεγάλη Παρασκευή
Περιφέρουν στα στενά τους
Αντί για επιτάφιους
Ολάνθιστα άρματα και ξόανα γιορτής
Εκστατικά οι γέροντες τα ραίνουν
Με οίνους και ύμνους διονυσιακούς
Να μεθά η μέρα
Κι η νύχτα να γιορτάζει
Με κρόταλα κι αχτίδες πυγολαμπίδων

Είναι της ποίησης χωριά
Που καλά τα φυλάει ο Θεός
Ξένο μάτι να μην τα δει
Κακόβουλο χέρι να μην τ' αγγίξει
Απρόσιτοι να μείνουν παράδεισοι
Κοιτίδες να γίνουν αγάπης
Στωικά να μας επιστρέφουν το ανέφικτο
Που μες στα όνειρα σαν ζύμη φουσκώνει
Τον κόσμο όλον να θρέψει
Με φως και τραγούδι
Μελωδικός να γίνει ο σκοπός
Κι ο λόγος κροτίδα λευκή
Βροντερά να λάμψει στα στήθη....
Της ποίησης τα δικά μας ασκητήρια!

Συμμετέχει στο δρώμενο της αγαπημένης φίλης Αριστέας
με θέμα: "Κοινωνία Ώρα Αγάπης" 

18 σχόλια:

  1. Ελένη καλημέρα

    Το καλύτερο ποίημα που έχεις γράψει , μέχρι να έρθει το επόμενο...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο όμορφα είναι όλα αυτά τα μέρη που δημιούργησες!!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. oμορφα λογια γι' αυτά τα χωριά...
    μάκια πολλά!! Είσαι αστέρι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτούς τους απρόσιτους παράδεισους, εσύ τους έφερες ένα βήμα πιο κοντά σε εμάς! Πάντα το κάνεις!
    Να είσαι καλά, μάτια μου! Πάντα!
    Φιλάκια πολλά και ολόγλυκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα ήθελα να το φιλοξενήσω στην Περιοχή Μ αγαπημένη μου φίλη... με συγκίνησες βαθιά απόψε... ανταμώθηκε με τη ψυχή μου η γραφή σου...
    Τολμώ να πω ότι ολόκληρο το ποίημα αυτό, ως μικρό έπος, μικρό αλλά όχι έλασσον, θα άξιζε να είναι η ποιητική πνοή και η ανάσα μιας ανάλογης ταινίας...
    Η πρώτη στροφή θεϊκής έμπνευσης...
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μετά χαράς φιλε μου να το φιλοξενησεις
      Χίλια ευχαριστώ....

      Διαγραφή
  6. Κι είναι και κάτι ιχνηλάτες που χαρτογραφούν αυτά τα χωριά της ποίησης και ανοίγουν μονοπάτια διαφυγής για όλους μας.
    Να σ' έχει ο Θεός καλά Ελένη μας!
    Απ' τα καλύτερα σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με ταξιδεψες παλι!! Καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ελένη μου η φαντασία σου αστείρευτη και ο λόγος σου πάντα αγγίζει μυστικές χορδές. Τα λάτρεψα τα χωριά της ποίησής σου, πόσο θα ήθελα να μπορούσα να βρεθώ εκεί! Και πιο πολύ γιατί είναι αβεβήλωτα, οι καβαλάρηδες τα αγνοούν κι οι δρόμοι δεν τα βρίσκουν... κι έτσι μπορεί η κάθε μέρα εκεί να γίνεται όμορφη, γιορταστική.
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μαγικοί τόποι αυτά τα χωριά, ονειρικές σκέψεις και γαλήνια ταξίδια του νου!
    Υπέροχο!
    Καλή σου εβδομάδα, Ελένη μου!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι ωραίο ταξίδι! Και η συνοδεία της εικόνας και του βίντεο δένουν αρμονικα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτα τα χωρια τα απανητα της ποίησης τα μαγικα.. μονο λιγοι φίλη μας μπορουν να τα δουν οπως εσύ με την γραφή σου μπορείς να τα διαβεις και να μας τα περιγραψεις να τα φανταστουμε και εμεις μεσα απο την πένα σου.. να γινουμε ταξιδευτες τους χαρη σε σένα Ελενη μου... σε ευχαριστουμε και για την μουσική που μας συνοδευσε αυτό το ταξιδι..!!!
    να είσαι καλά ψυχή μου φιλώ σε..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είναι της ποίησης χωριά
    κι εσύ κατοικείς μόνιμα μέσα
    στον πιο ψηλό πύργο
    Ελένη μου
    .................
    Κοιτίδες αγάπης!
    ω ναι!
    Πόσο όμορφα το έγραψες!
    Ύμνος στην ποίηση!
    Θα μπορούσε να ήταν αφιέρωμα στο δρώμενο της αγάπης,
    μια ακόμα συμμετοχή στο επερχόμενο Συμπόσιο
    (Οι άνδρες είναι ταξιδευτές)

    Όπως και να'χει, σε ευχαριστώ για αυτό που διάβασα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. (ας γίνουν χώροι του εφικτού όμως...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αριστάκι μου ένταξε το στο δρώμενο της αγάπης
    Αυτοί οι τόποι σκιρτούν από συναίσθημα!!!

    Σε φιλώ πολύ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά και χωρούν Ελένη μου!
      κι ας έχουν περάσει μέρες...

      (λάτρεψα)

      Διαγραφή
  15. ...και είναι φορές που κάτι ποιήματά σου τα διαβάζω ξανά και ξανά να χαθώ μέσα τους. Τούτο είναι ένα από αυτά.Διαμάντι το ποίημά σου αυτό!! Λατρεμένο..
    Σ'ευχαριστώ Ελένη μου
    Φιλιά πολλά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Σας εκτιμώ και σας αγαπώ όλους!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή