Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

θα ντυθώ το ένδυμα της ποίησης


Δεν γεννήθηκα ήρωας τα κρόταλα του έρωτα να απορρυθμίζω!

Θα ντυθώ το ένδυμα της ποίησης
Μαζί σου να με πάρεις...
Βάρος δεν θα βάλω στης αθώας φτέρνας
Την απέθαντη κορυφή
Τ΄ αψήλου θα ανεβώ μαυροφορεμένη
Να προσκυνήσω τη συμπαντική σου εικόνα
Το ανθοφόρο περισκόπιο του οίστρου
Σε κάμπο σπαρμένο με παπαρούνες
Θα στήσω
Για να κοιτάξω ευθύβολα
Τα φθινοπωρινά σου χέρια
Και του κορμιού σου το λαμπρό κενοτάφιο
Θάρρος θα οπλιστώ
Μήπως κι αλαργέψει ο φόβος του μαχαιριού
Κάτω από το τραπέζι με τα όλβια ρόδα
Αμάραντη ομολογία αθανασίας εξυφαίνω! 

Θα ντυθώ το ένδυμα της ποίησης
Μαζί σου να με πάρεις...
Λάφυρα δεν θα πάρω από της μάχης
Το ιδρωμένο σώμα
Όσο κι αν την αιχμαλωσία σου συλλαβίζω
Καιρό τώρα η ζωή μου
Διαπλέκεται μες την αιθαλομίχλη των πόλεων
Και στης πάχνης το θρυμματισμένο κάτοπτρο
Σε αγορές θα βγω με σιαμαίους ιχνηλάτες
Να εμπορευτώ αρώματα της λήθης
Και οδοδείχτες κιτρινισμένους
Θα σταματήσω μόνο
Μπροστά στο κίβδηλο φεγγάρι
Μήπως και εξαγοράσω δυο ρουμπίνια ματαιότητας
Από τα κλαμένα σου μάτια
Που συνταγμένα φράζουν τον λεπτοφυή ιστό μου
Δεν θα σε απαρνηθώ
Δέσμια θα μείνω μιας μοίρας καθηλωτικής
Που στο παράθυρο μου γεράνι γίνεται
Σε κύκνο μαύρο μες την  οχληρή σου επικράτεια
Σιωπηρά θα μεταλλαχθώ
Χορεύοντας του επέκεινα ρυθμούς κυκλωτικούς
Άυλη θα σε πλησιάσω
Μεταθανάτιο μέλι σε τάσι χάλκινο
Να σου προσφέρω - αρωγός της ρίζας
Σεπτή θρυαλλίδα στης ελιάς το εργαστήριο!

Θα ντυθώ το ένδυμα της ποίησης
Μαζί σου να με πάρεις...
Πριονίζω το φως
Κι ακρωτηριάζω τις λόγχες του ήλιου
Να σου φτιάξω ένα μικρό φυλαχτό
Να πορεύεσαι
Να μην έρθει κακόβουλη η αποκλήρωση του χρόνου
Να σε χτυπήσει
Λαχνό θα πάρω
Και σε τυχερά παιχνίδια θα συρθώ
Ποντάροντας διπλά στης αγάπης σου
Το σκοτεινή αριθμητική
Στη λοταρία του έρωτα
Κρυστάλλινες προθήκες ονείρων θα αποτινάξω
Κι αν σπάσει του ευνούχου το γόνατο
Στα μυώδη μέλη του αόρατου θα κρυφτώ
Να γυμνάσω το στρογγυλό θυλάκιο του πόθου
Μη μου αρνηθείς ξανά
Το ορειχάλκινο ρολόι που μου είχες χαρίσει
Τότε που η ζωή μου έλαυνε
Με γοργό βηματισμό μπρος την αγκαλιά σου
Σεβαστική μυρτιά στο απόκρημνο μνήμα της Αδερφής!

Θα ντυθώ το ένδυμα της ποίησης
Μαζί σου να με πάρεις...
Χέρσα γη να πατήσω δεν ξέρω
Και στα ορυχεία του δυσδιάκριτου σαν παιδί σκοντάφτω
Εξαρχής κι αφειδώλευτα
Να ενωθώ με το φως αποζητώ
Και το συμπαγή μαστό της ανατολής να θηλάσω
Λαμπαδηδρόμος πάνω σε σπασμένα κρανία
Γυμνή απουσία να πορευτώ
Λοιδορώντας το ακονισμένο σου βέλος
Στρατηλάτης να εισέλθω
Στα πυκνά φάσματα του νου σου
Μόνα μου εφόδια στο διάβα μου
Το ασύμμετρο μειδίαμα σου
Κι ένα τραγούδι από τους χίλιους στίχους
Που για χάρη μου έγραψες
Αγιάτρευτη πληγή ο χωρισμός
Δεν επιδέχεται ξόρκια και μαγγανείες
Το όνομα του Κάλχα αναβαπτίζεται
Σε φρικαλέα τελετή
Κι όσο αντέξεις το πένθος...
Έμμετρη φωνή σκεπάζει της δάφνης την υπεροχή!

16 σχόλια:

  1. Τα κατάφερες! Το έφτιαξες το φυλαχτό από τις λόγχες του ήλιου...
    Τέτοια λεπτή επεξεργασία, με τόση αψεγάδιαστη λεπτομέρεια, μόνο από τα χέρια σου μπορούσε να φιλοτεχνηθεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Αμάραντη ομολογία αθανασίας εξυφαίνω!"


    πυκνός ποιητικός λόγος
    χωρίς επίφαση...

    Γιώργος...ένας φίλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Εξαρχής κι αφειδώλευτα
    Να ενωθώ με το φως αποζητώ
    Και το συμπαγή μαστό της ανατολής να θηλάσω"

    Κρατώ το παραπάνω
    χωρίς να παραβλέπω
    την ομορφιά του όλου

    φιλικά Δανάη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δυνατός, σαρωτικός, αρχέγονος έρωτας…
    έρωτας βωμός - θυσία και φονιάς μαζί…
    πλέκουν οι λέξεις εικόνες-συναισθήματα-κραυγές…
    εσύ μόνο τόσο περίτεχνα το καταφέρνεις!

    σε φιλώ Ελένη της ψυχής μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ασάλευτε τιμονιέρη μου
    φιλοκαλούμε και φιλοτεχνούμε τη ζωή μας.... ο καθείς όπου ετάχθη

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιώργο μου υπερτονίζουμε το συναίσθημα γιατί έτσι πρέπει
    με την κομπορρημοσύνη ενός αθώου
    Καλό βράδυ

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δανάη η ομορφιά δεν θέλει πολύ για να αποκαλυφθεί!!!
    Ορισμένοι την φέρουνε εντός τους

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Βίκυ μου καρπωνόμαστε πολλά από το κορυφαίο συναίσθημα που είναι ο έρωτας γι αυτό και τον δελεάζουμε
    που και που


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. όμορφο... θα ντυθώ... με την ποίηση.... τι ωραία!!...
    μου άρεσε ελένη μου... μάκια πρωινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν γεννήθηκα ήρωας τα κρόταλα του έρωτα να απορυθμίζω!!!!!!!!
    Κι όποιος αντέξει......

    συνταγμένη του ονείρου



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. μα την Παναγιά

    υπέροχο

    με γοητεύσε η γραφή σας

    ζήλεψα

    τόσο που λέω να ξαναρχίσω την ποίηση

    αλλά δεν ξέρω

    μίσος και ποίηση .... λίγο δύσκολο για μένα αυτήν την εποχή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. «Χέρσα γη να πατήσω δεν ξέρω»
    Γόνιμος ο λόγος σου πως σε χέρσα γη να πατήσει;

    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παρασκευή χάρηκα πολύ το πέρασμα σου
    και με ικανοποίησε η αγάπη σου για τη ποίηση


    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Όνειρο μου καθοριστικό
    το πέρασμα σου από τις σελίδες μου


    πολλά φιλιά αγάπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Akrat καιρός να δοκιμαστείς ποιητικά
    η κοινωνική σου ευαισθησία είναι το εχέγγυο

    πολλά φιλιά στήριξης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αφροδίτη γονιμοποιούμε ό,τι στη ζωή μας εξυψώνει και μας δραστηριοποιεί θετικά

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή