Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

ο τόπος μας



Οι δρόμοι μας είχαν φραγκοσυκιές στα άκρα
Σειρές πολλές κατάφορτες με άνθη κίτρινα
Και μαραμένους καρπούς σε χρώματα ψυχρά
Δείλιαζαν τα χέρια μας να τις αγγίξουν
Πλήθαιναν κι ογκώνονταν τα ριζώματα τους
Ξέφευγαν κι απλώνονταν παντού σαν κόνδυλοι
Αιμορραγούσε η γη στο διάβα τους
Και το μάτι μας γίνονταν κόκκινο σαν το μάτι της αγρύπνιας
Τρυπούσαν τα αγκάθια τους το στέρνο της γης
Τρυπούσαν και τα πληθωρικά όνειρά μας
Κατέβαινε η μάνα μας την σκάλα και μας ψηλάφιζε
Ο φόβος της ένας: μην ξεχάσουμε ανοιχτή την πληγή
Και δραπετεύσουν οι λογισμοί κι οι καλές μοίρες της φασκιάς μας!

Οι κήποι μας είχαν πορτοκαλόδεντρα και νεραντζιές
Πλούμιζαν τον Απρίλη με ευωδιές κι άνθη
Κατεβαίναμε τους όχτους και τραβούσαμε στον ποταμό
Μαγεμένοι απ' τα αρώματα να ξεπλυθούμε
Να γαληνέψει και να πραΰνει το άστρο της ψυχής
Μη και διακτινιστούμε και χαθούμε σε σχηματισμούς τυφλούς
Έρχονταν οι κυράδες με τα φλογάτα μαντήλια
Μας μάλωναν και μας νουθετούσαν
Έρχονταν κι οι μικραγγέλοι και μας φώναζαν
Κρύβοντας στις φτερούγες τους τις εντολές
Κι εμείς ελεύθεροι παίρναμε χαλικάκια και μικρά όστρακα
Περιφράζαμε τα δέντρα στήναμε αιώρες αυτοσχέδιες
Συνομιλώντας με τις καλές νεράιδες των ρυακιών
Έτσι κατακτούσαμε έναν πόντο γης που οι μεγάλοι απαρνιόνταν
Κι είχαμε φως κι είχαμε μάνες γελαστές στις αυλές μας
Κι έναν μεγάλο προορισμό: να πιάσουμε την ανέμη
Και να υφάνουμε με σαΐτα αργυρή τον πρώτο της ζωής μας ανάπαιστο!

Ο τόπος μας ήταν περίκλειστος από ασημένια λιόδεντρα
Κούρντιζε στις λόγχες τους ο ήλιος την άρπα του
Και σθεναρά μας πολιορκούσε τα μεσημέρια
Χιλιάδες χρώματα χιλιάδες ήχοι πλάγιαζαν μαζί μας
Κάτω από την πλούσια κρεβατίνα γλυκαίνοντας τον ύπνο μας
Βγαίναμε στους αγρούς το απόγευμα με μικρά σπιρτόκουτα
Να φυλακίσουμε θέλαμε εκεί του καλοκαιριού τον μόχθο
Τζιτζίκια και χρυσόμυγες και μικρές πεταλίδες
Σαν να ήταν η τσέπη μας κομμάτι του παραδείσου
Και η παιδική μας καρδιά ένα μεγάλο ελικοδρόμιο
Ανεβαίναμε τ' αψήλου  χανόμασταν στα ακροκέραμα τ' ουρανού
Μαζεύαμε πόντο πόντο των νεφών τα ασημένια σήμαντρα
Κουδούνιζαν οι γειτονιές αχνογελούσαν οι γερόντοι στους καφενέδες
Και έπιναν τον καφέ τους παρέα με τις χαρτορίχτρες
Η χαρτωσιά έδειχνε πάντα την ζωή την αγάπη και τον έρωτα
Κι εμείς χορταίναμε την πείνα μας με τα χαμόγελα της Αφροδίτης
Κρυφοί αναστεναγμοί κρυφά συναπαντήματα στα υποστατικά μας
Κι απορούσαμε πως και δεν νοιώθαμε το βάρος της αδικίας
Που είχε χτυπήσει τις πόρτες των πατεράδων μας
Είχαμε το κλειδί αυτό που μας άνοιγε τις καστρόπορτες των βουνών
Κι εκεί πλάι στις πολεμίστρες γεμίζαμε με μπαρουτόσκονη τα μεγάλα κανόνια
Έτσι που ξάφνου ανάβρυζε το λάδι στα κιούπια μας και πλήθαιναν ξανά τα αγαθά μας!

Στα σύνορά μας ενδημούσαν τα δροσάτα αμπέλια μας
Δύναμη αντλούσαμε απ' τους γλυκούς χυμούς τους
Κεχριμπάρια στολίδια φτιάχναμε με τους καρπούς τους
Στρώναμε λινά αεράτα τραπεζομάντηλα στα τραπέζια μας
Και ακουμπούσαμε τα πανέρια σεβαστικά
Έρχονταν τα σπουργίτια κι οι σπίνοι και τσιμπολογούσαν
Σφίγγονταν η καρδιά μας απ' την χαρά και την μέθη
Και στήναμε διπλούς χορούς δίπλα στα αναμμένα ρακοκάζανα
Μοσχοβολούσαν οι αυλές μας νωπό ασβέστη πάστρα γιασεμί κι αγιόκλημα
Τα απογεύματα τραβούσαμε για τα ξωκκλήσια την μετάληψη να ετοιμάσουμε
Να γευτεί ο κόσμος όλος της σάρκας μας και του αίματος μας την ευλογία
Χαμογελούσαν οι θλιμμένες Παναγίες και μας χάριζαν μικρά φωτοστέφανα
Κι εμείς πλανεμένοι τριγυρνούσαμε στα σοκάκια
Της δικής μας Εδέμ σαν νέοι μάρτυρες
Έτσι γνωρίσαμε τον Θεό την ανοικτή αγκάλη και τον θάνατο
Αλλά εκείνο που μάθαμε πιο καλά ήταν το νυκτερινό τραγούδι των γρύλων
Πάνω στους ρυθμούς τους συνθέταμε τα δικά μας λιανοτράγουδα
Τα γράφαμε σε μικρά χαρτιά τα κλείναμε στα σεντούκια μας
Κι όταν έρχονταν οι γιορτές τα τραγουδούσαμε στις πλατείες
Κι ομόρφαιναν τα πλακόστρωτα κι άστραφταν οι γειτονιές
Κι ο κόσμος γίνονταν μαγικός σαν την σάρκα του ροδιού
Ήταν τότε που στο ρολόι του καμπαναριού σήμαινε η μεγάλη ώρα
Η ώρα των ποιητών με τις παιδικές καρδιές!


Συμμετέχει στο δρώμενο " Η στιγμή σου σ' ένα ποίημα" της  Μαρίας Νι
όπου θα απολαύσουμε πολλές και σημαντικές φωνές



29 σχόλια:

  1. ο τόπος μας ο γεμάτος ομορφιές κι αρώματα, ο γεμάτος πληγές αιμορραγούσες... και συ ποιήτριά μου με πόση αγάπη, με πόση φροντίδα και μνήμες τον αγκάλιασες...

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βίκυ μου μου σε ευχαριστώ
      Σαν κατάθεση ψυχής το είδα το ποίημα!!

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  2. τι μοναδική περιγραφή
    γέμισα εικόνες
    και συναισθήματα καλά ή άσχημα
    καλημέρα
    φιλι και φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νικόλα μου σε ευχαριστώ
      Χαίρομαι για το πλησίασμα σου!!

      φιλάκι γλυκό

      Διαγραφή
  3. θα συμφωνησω με τους προλαλησαντες Ελενη μου!
    μοναδικη και ακρως περιγραφικη οπως παντα!

    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κικίτσα μου σε ευχαριστώ πολύ

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  4. "...και δραπετεύσουν οι λογισμοί κι οι καλές μοίρες της φασκιάς μας"...από κει ξεκινάμε κι εκεί καταλήγουμε, μέσα από μια όμορφη διαδρομή, γεμάτη δέντρα και ποιήματα, που μας δείχνουν τον δρόμο... Σε γλυκοφιλώ :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πετροκόριτσο πόσο δίκιο έχεις
      Ο κύκλος φτιάχτηκε για να κλείνει....

      φιλάκι γλυκό

      Διαγραφή
  5. Θα συμφωνησω με ολους τους πιο πανω. Νομιζω δεν χρειαζεται να πω κατι αλλο.
    Καλο απογευμα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου ομορφιά μου
      σε ευχαριστώ πολύ πολύ

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  6. Ελένη μου, όταν διαβάζω κάτι που μου αρέσει τρελά δακρύζω από συγκίνηση.Δάκρυσα κοπέλα μου , ανατρίχιασα με τις περιγραφές σου.
    Νοσταλγικό, τρυφερό, γεμάτο ευαισθησίες, το λάτρεψα! Από τα πιο όμορφα σου!!!!
    Σε φιλώ γλυκά!

    (ΥΓ: Κι εγώ απόψε είχα θέμα με το δίκτυο! Αλλά έχω θέμα και με ένα κομμένο δάχτυλο, γράφω αργά, βασανιστικά αργά )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστάκι μου χαίρομαι που το αξιολόγησες θετικά
      Περαστικά στο χεράκι κι εγώ τρίβοντας το Χειμώνα περγαμόντα
      είχα πάθει κάτι ανάλογο....να προσέχεις!!

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  7. Εργοτάξιο συναισθημάτων και εικόνων οι στίχοι σου, το οδοιπορικό σου, η πατριδογνωσία σου...
    Σ' ευχαριστώ από καρδιάς γιατί μέσα απ' τα γραπτά σου, νιώθω μικρές εκρήξεις χαράς και συγκίνησης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου τι όμορφα που τα λες
      τι όμορφα που κρίνεις και πόση περίσσια ψυχή
      προσφέρεις!!!!

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  8. Πήρα βαθιά ανάσα και γέμισα μυρωδιές...και εικόνες, πολλές εικόνες!
    Να είσαι καλά!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ
      Με αγγίζει ό,τι απ' την φύση προέρχεται!!!!

      φιλάκι γλυκό

      Διαγραφή
  9. Ωραίος ο τόπος σου Ελένη...με πολλή ποιηση!! α.. Ελένη μου.. τι ωραία!! μακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρασκευούλα μου σε ευχαριστώ πολύ
      Να περνάς όμορφα!!

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
  10. Αγάπη μου δεν προλαβαίνω να το διαβάσω όπως πρέπει. Θα επανέλθω.
    Θα προστεθεί στο επόμενο δρώμενο σε λίγες μέρες.
    Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου να είσαι καλά
      Πάρε το χρόνο σου....

      φιλάκια πολλά

      Διαγραφή
    2. Προστέθηκε στο σημερινό δρώμενο.
      Είσαι μια από τις αιτίες που είναι χαρούμενη που δημιούργησα αυτήν την στήλη.
      Σε φιλώ.

      Διαγραφή
  11. Ελένη μου "Ο τόπος μας" με ταξίδεψε σε όλη την ύπαιθρο, με γέμισε εικόνες και συναισθήματα.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενάκι μου σε ευχαριστώ πολύ
      Δηλώνω αθεράπευτα φυσιολάτρης....

      φιλάκι γλυκό

      Διαγραφή
  12. Με παρεσυραν τα λογια του τοπου σου,
    η μουσικη του Μαρκοπουλου,
    το ακουσμα του Σεφερη,
    ολοκληρο το υψιστο καλλος του παρελθοντος
    και μεσα στην παραζαλη,σαν σε μεθη απο αψεντι ,
    λεω να ταχθω στο γαμωτο μου.

    φιλιπουγεννηθηκεσεανθηπορτοκαλιας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αγριομελάκι λιπαίνω τις μνήμες
    κι ας ξέρω ότι κάποτε αυτές θα με διώξουν......

    φιλιπουκλαδευειτααστρολουλουδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Και εγώ που δεν μεγάλωσα σε τούτο τον τόπο Ελένη μου το διάβασα αργά αργά , σκαλίζοντας ταυτόχρονα τις μνήμες μου να θυμηθώ τα λόγια που μου έλεγαν οι δικοί μου , δεν ήταν ποιητικά μα τα απλά λόγια και το ίδιο νόημα !!!!
    Χαμόγελο και φιλί σου αφήνω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Νικόλ μου σε ευχαριστώ πολύ
    Ανταποδίδω χαμόγελο και φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Οι πιο ωραίες συναντήσεις είναι αυτές που γίνοντια με λέξεις. Καλως σε βρίσκω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες...όμορφα μας δένουν
      οι λέξεις!!!

      φιλί

      Διαγραφή