Έσταξα αίμα στο γιαλό
το πήρε ένα πλοίο
στα ξάρτια του τ' ανέβασε
ήταν βαρύ φορτίο
Παντιέρα κόκκινη έγινε
και τώρα ταξιδεύει
τους γλάρους έχει συντροφιά
στην όστρια χορεύει
Κόκκινο αίμα της καρδιάς
που οι πειρατές ζηλεύουν
του έρωτα απόσταγμα
γιορτές που δεν τελεύουν
Στέκομαι στο κατάστρωμα
περήφανη το θωρώ
ρανίδες κι άλλες σπαταλώ
να 'χει κόντρα στον καιρό
Πιάνει λιμάνια ξακουστά
στους κάβους τραγουδάει
έχει τρελό έναν ναύκληρο
που στα νερά πηδάει
Κόκκινο αίμα της καρδιάς
που οι πειρατές ζηλεύουν
του έρωτα απόσταγμα
γιορτές που δεν τελεύουν.
Διάχυτος λυρισμός, Ελένη μου. Πολύ όμορφο. Λίγο δες την 4η στροφή μπας και ταιριάξεις τη ρίμα όπως στα άλλα. Την καλησπέρα μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο έχω σκεφτεί
ΑπάντησηΔιαγραφή