Δευτέρα 27 Απριλίου 2026

Ο εφιάλτης

Πήγα σε μέρη μακρινά 
εκεί που συναντιούνται 
άγγελοι διάβολοι στοιχειά 
και κονταροχτυπιούνται

Τα σώματά τους ψεύτικα 
και οι ψυχές τους κρύες 
ανήκουστα τα λόγια τους
κατέγραφαν πορείες 

Βρήκα βρύση μαρμάρινη 
που την φυλούσε δράκος 
και δώδεκα είχε στόματα 
κι ένα κορμί σαν βράχος 

Εσκυψα λίγο για να πιω 
μα το νερό  σκορπούσε 
και συντριβάνι γίνονταν 
κι δίψα μου δεν σβιούσε

Στο πλάι μου χρυσή ελιά 
που ο ήλιος διαπερνάει 
την σκαλισα και άνθισε 
διαμάντι που σκορπάει 

Βρήκα βρύση μαρμάρινη 
που την φυλούσε δράκος 
και δώδεκα είχε στόματα 
κι ένα κορμί σαν βράχος.

3 σχόλια:

  1. "Βρύση σιμά μαρμάρινη,
    που τη φυλούσε ο δράκος,
    δώδεκα είχε στόματα
    και το κορμί σα βράχος..."

    Στο έφερα πιο τραγουδιστικό με κάθε καλή προαίρεση.
    Να ξέρεις διαβάζω τα ποιήματά σου αυτά με το αρμόνιο παραδίπλα στο νου μου.
    Φιλιά Ελένη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή