Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

για μια σποριά στάρι (αφήγημα)

Αποτέλεσμα εικόνας για για μια σποριά σιτάρι

Στο πεζούλι η γιαγιά
Σου ξεσπύριζε σποράκι - σποράκι
Τα κομμένα απ' τους αγρούς στάχυα
Με περηφάνια περίσσια αρχοντική
Διάνοιγε αυλακιές στα πέτρινα τριγύρω τοιχία
Να ξεγελιέται για λίγο μια πείνα αρχέγονη
Δική σου πείνα και πείνα των οικείων σου
Χαιρόσουν σαν να σε άγγιζε
Φτεράκι πεταλούδας στη γυμνή σου κνήμη
Στο πεζούλι σκυφτή η γιαγιά
Μαυροφορούσα με βαθιές τις ρυτίδες
Και τα χέρια δύσκαμπτα από τις ταλαιπώριες
Σου 'φερνε τον πλούτο του κόσμου
Μέσα σ' ένα κυριακάτικο μπακιρένιο πιάτο

Ποτέ όσο ζεις δεν θα ξεχάσεις τα χέρια της
Ακάματα σαν τους ποταμούς του χειμώνα
Το κάπως αφελές και θλιμμένο βλέμμα της
Μα τόσο στοργικό για την ζωή των ταπεινών
Εκείνες τις ρυτίδες που χάρτες γίνονταν
Να μαθαίνεις σπιθαμή - σπιθαμή τον κόσμο ολάκερο
Που δρόμοι γίνονταν να σε πηγαίνουν
Στης ευτυχίας τη χώρα πάνω σε άτι ολόλευκο
Μα πάνω απ' όλα θα θυμάσαι για πάντα
Το ελάχιστό της χαμόγελο
Που στο άνοιγμά του στόχευες το μεγαλείο της χαράς
Και την γευόσουν μ' απλότητα φυσική
Σαν όπως γευόσουν τα άστρα απ' το δέντρο της αυλής
Παρέα με τ' αδέρφια σου ντάλα καλοκαίρι

Κι αν ήταν δύσκολα τα χρόνια και σκληρά
Μια σποριά στάρι σου ήταν αρκετή
Για να πλάθεις όνειρα χρωματιστά
Όπως τους ανεμόμυλους τους παιδικούς
Που στα παζάρια του τόπου σου χάζευες
Και τόσο απέλπιδα ποθούσες ν' αποκτήσεις
Σαν τους ανεμόμυλους
Αγαπημένος αυτός ο στρόβιλος σε συνέπαιρνε
Αγαπημένος κι αυτός ο μετεωρισμός σε ακολουθούσε
Γρήγορα όμως επέστρεφες ξανά εκεί
Παρηγοριόσουν με τα λίγα ξανθωπά σποράκια
Απ' το μεσάλι της γιαγιάς σου
Κι αν ένα σπουργίτι εμμονικά σε περιτριγύριζε
Συντράπεζο το έκανες στη γιορτή σου
"Γιατί είναι άπρεπο να μην αγαπάς και να μην συντρέχεις
Ό,τι η γη κλείνει στις χούφτες της και το θρέφει"
Λόγια της γιαγιάς, θυμοσοφία αιώνων
Που το κύτταρο σου με αχορτασιά αφομοίωσε
Να έχει το μέλλον κληρονομιά να πάρει από εσένα



14 σχόλια:

  1. Γεμάτη αξία και αξίες αυτή η σποριά Ελένη μου!
    Φιλιά πολλά και καλό Σαββατόβραδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σ' ευχαριστώ θερμά
      Άξιες οι μνήμες που μας καθόρισαν...

      Σε φιλώ ♥

      Διαγραφή
  2. Ωραία το αφήγημα σου Ελένη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μέριλ μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Καλά να είσαι...

      Σε φιλώ ♥

      Διαγραφή
  3. Με συνεπήρες!!! Ακόμη μια φορά!!! Κρίμα που ξεχάσαμε τη γιαγιά και τις σοφίες που οι ρυτίδες ρίζωσαν βαθιά μέσα της.........
    Υπέροχο Ελένη μου υπέροχο
    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννούλα μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Είναι στιγμές που δεν ξεχνιούνται
      και συναισθήματα μυρωμένα που
      μας ακολουθούν λυτρωτικά!!!

      φιλάκι ♥

      Διαγραφή
  4. "Γιατί είναι άπρεπο να μην αγαπάς και να μην συντρέχεις
    Ό,τι η γη κλείνει στις χούφτες της και το θρέφει"

    Κανόνας ζωής! Υπέροχα γραμμένο και άκρως συγκινητικό το αφήγημά σου Ελένη μου. Και σ' αυτό το ύφος γραφής, διαπρέπεις. Μη σου πω πως σε χόρτασα περισσότερο ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Τι καλό να χρωστάς στην χαρά
      και ποτέ να μην ξεχρεώνεις...
      Μάλιστα όταν κάποια στιβαρά
      από τη ζωή χέρια στο επιβάλλουν!!!

      Σε φιλώ ♥

      Διαγραφή
  5. Πόσο τρυφερό και γεμάτο αγάπη το αφήγημά σου Ελένη μου!! Είναι κι αυτές οι γιγαγιάδες, που ναι δυο φορές μάνες μας κι είναι αδυναμία...
    Είναι κι αυτός ο πλούτος της ψυχής τους που μοιράζεται και χαρίζεται απλόχερα ότι κι αν μας προσφέρουν!! Είναι κι αυτοί οι σπόροι, που μας τρέφουν, τόσοι δα μα τόσο πολύτιμοι!! Χρέος μας να κληροδοτήσουμε κι εμείς με την σειρά μας σπόρους για το σώμα και το πνεύμα!!
    Πλούσια η σοδειά σου Ελένη μου!! Να σαι καλά!!
    Σε φιλώ και καλή βδομάδα να χεις!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριλένα μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Είναι ευλογημένοι όσοι πήραν άδολη αγάπη
      στοργή κι έγνοια από τέτοια πρόσωπα!!
      Το ζητούμενο είναι να την διοχετεύσουν
      σωστά στη φύση και στον άνθρωπό...
      Να περνάς καλά..

      Σε φιλώ ♥

      Διαγραφή
  6. Με μια χούφτα λόγια, σαν το σιτάρι της γιαγιάς, χόρτασες την ψυχή μου!
    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ινώ μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Η ψυχή αλαφραίνει και πετά
      στον ουρανό των αναμνήσεων!!
      Καλά να είσαι...

      φιλάκι γλυκό ♥

      Διαγραφή
  7. Κι αν ήταν δύσκολα τα χρόνια και σκληρά
    Μια σποριά στάρι σου ήταν αρκετή
    Για να πλάθεις όνειρα χρωματιστά

    Εντάξει! Σε λάτρεψα!
    Με συγκίνησες απίστευτα Ελλέν μου! (έτσι θα σε προσφωνώ πλέον, να το ξέρεις!)
    Αριστούργημα, γεμάτο αλήθειες, γεμάτο αγάπη κι ανθρωπιά!

    Να'σαι καλά και καλή εβδομάδα μάτια μου♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστάκι μου σ' ευχαριστώ πολύ
      Χαίρομαι που σου άρεσε κι επιπλέον
      λάτρεψα το όνομα που μου έδωσες
      ολίγον σοφιστικέ κι άκρως ποιητικό!!!
      Να περνάς όμορφα...οι τελευταίες
      αναρτήσεις σου εκπληκτικές!!

      φιλάκια πολλά ♥

      Διαγραφή