Το δέντρο

Φύτεψα μέσα στην καρδιά 

μσνταρινιά ανθισμένη 

και μοσχοβόλησε ο νους 

κι όλη η οικουμένη 

Τον Μάρτιο την έβαλα 

άνθισε τον Απρίλη 

το σώμα γέμισε ευωδιές 

του πέρασα μαντήλι 

Ζω μέσα στον παράδεισο 

πουλιά γλυκολαλούνε

βάζω φωτιά πετώ ψηλά 

μα δεν σε εκδικούμαι 

Ο κόσμος μου φιλί γλυκό 

αδρή γραμμή σε ξύλο 

Ο κόσμος μου δυο αρχικά

που λάμπουν σαν τον ήλιο 

Αν έρθεις λίγο πιο κοντά 

θα δεις πως βγάζω κλώνους 

θα δεις πως είμαι ψεύτικη 

και πυρπολώ τους χρόνους 

Ζω μέσα στον παράδεισο 

πουλιά γλυκολαλούνε

βάζω φωτιά πετώ ψηλά 

μα δεν σε εκδικούμαι.