Το κοντάρι του Θεού

Ήρθε η βροχή και πότισε 

την πλαση πέρα ως πέρα

τ' ανύποπτα τα βλέμματα

τη στάχτη τον αγέρα 

Από φαιός εξέφυγε 

κι έγινε πιο καθαριος 

ο κόσμος γύρω τα βουνά

ο κάμπος ο ανάριος

Βροχή κοντάρι του Θεού 

του σύννεφου αγάπη

λυτρώνεις όπου κι αν περνάς

και σ' έχει η γη για κράχτη 

Σαν έρχεσαι ανοίγουνε 

οι ομπρέλες μαγικά

χοροπηδουν οι κοπελιές

και ψάλλουν ωσαννά

Σκάλες παίρνουν οι άγγελοι 

και φτάνουν ως τη γη

να βρουν σκιά τα ορφανά 

να τους μοιράσουνε ψωμί 

Βροχή κοντάρι του Θεού 

του σύννεφου αγάπη

λυτρώνεις όπου κι αν περνάς

και σ' έχει η γη για κράχτη.