Πάνω σε ξύλο σκάλισα
το σχήμα της αγάπης
βαθιά πολύ το χαραξα
τρανός γίνηκα πλάστης
Από την αρχή σε έπλασα
με χώμα και με αίμα
ζωή καινούργια σου 'δωσα
σε πήγα ως το τέρμα
Στα χείλη σου 'βάλα φιλί
να σε ποθούν νεράιδες
στα χέρια σου 'δωσα φωτιά
να φλέγονται οι κυράδες
Είσαι δικός μου μονάχα
ποτέ δεν θα σε χάσω
φωλιά σου στήνω κι έρχεσαι
με μεταξένιο λάσο
Γύρω βοούν οι γειτονιές
σαν κάνεις να περάσεις
και ξεσηκώνεις τις καρδιές
χωρίς να τις πειράξεις
Στα χείλη σου 'βάλα φιλί
να σε ποθούν νεράιδες
στα χέρια σου 'δωσα φωτιά
να φλέγονται οι κυράδες.
Ποίηση σαν το παλιό καλό παραδοσιακό κρασί, φυλαγμένο στα όμορφα κελάρια των σπιτιών, Ελένη μου. Καλή σου βδομάδα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιάννη μου με συγκινείς
ΑπάντησηΔιαγραφή