Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009

τα ηδύποτα του Έρωτα

Κάθε απόγευμα δίπλα στο παλιό πιάνο
Με το σκεβρωμένο σώμα
Ανάσες κι ασπρόμαυρα στιγμιότυπα
Μελαγχολικών εραστών μελετώ
Πεντάγραμμο μιας μόνο ζωής
Φιγούρες και ζευγάρια με ηδύποτα στο χέρι
Λικνίζονται στο βαλς της δικής μου ψυχής
Παντοδύναμο το χειροκρότημα
Αναπνέω!
Μια απουσία διάχυτη πλαισιώνω
Κίτρινα τα φώτα και το βέλο της νύχτας
Λουστραρισμένο προσκρούει πάνω στο φιλί
Του ερωτευμένου Φαροφύλακα
Μια απουσία άχρονη αναβοσβήνει
Τραβώ τις κουρτίνες
Πάμφωτη η αυλαία προβάλλει το πορτρέτο του
Δες, πως ανοιγοκλείνει το μάτι
Στο τοκετό της Δύσης...
Χαρτογραφώ μιαν επίκληση στον πόνο
Της ασυλίας
Ανάστατη γραφή με επίθετα και ρήματα
Κι ουσιαστικά μου κρυφομιλούν
Αναπνέω
Δεν αρκεί!
Τι κι αν φαντάστηκες πως στην οροφή
Του πενταγράμμου ερωτοτροπούν τα ζευγάρια της λίμνης
Εκεί εχτές-θυμήσου- σκόνταψε το μυτερό πιγούνι
Της αμφίβιας Μάγισσας
Άραγε πως κι επέστρεψες;
Με εκείνα τα μουσικά κοχύλια αλιευμένα πρόχειρα
Από τη ζερβή σου τσέπη
Σκεβρωμένο το πιάνο κι ο έρωτας να συγκατοικεί
Στο ημιτόνιο διαμέρισμα της γελαστής Μπαλαρίνας
Μια σκιά μαύρη τέμνει την ουρά
Του μοναδικού χαρταετού της
Βρες το δρόμο σου
Πείνασε η νύχτα τα υγρά πέλματα
Της δικής σου τεφροδόχου, την ώρα
Που η Μπαλαρίνα κι ο Φαροφύλακας
Έκλειναν το πρώτο τους ραντεβού
Κρυφοκοιτάζοντας νήματα ομίχλης να δακρύζουν
Βγάλε το καπελίνο σου σίγησαν τα πλήκτρα ξαφνικά
Κι η παρτιτούρα βούρκωσε τραυματισμένους κύκνους
Βιάσου!
Μουδιασμένη χάσκει η κερκίδα
Πάνω από έφιππες αόμματες
Μελωδίες
Άραγε πως επέστρεψες;

2 σχόλια:

  1. Σαν αναρωτιέσαι αν επέστρεψε
    με μια ανεξήγητη απολυτότητα του 99,9 τοις εκατό
    όχι δεν έχει επιστρέψει,
    όποιος,όποια,όποιοι,ό,τι ...


    Σημασία έχει που επέστρεψες εσύ με το πιο δυνατό σου ποίημα
    και βάλθηκες να ζυμώνεις το μυαλό μου με τις πιο απίθανες και απολαυστικές μεταφορές.
    Και φαντάζομαι στο έπακρο χωρίς κανένας να μπορεί να μου χαλάσει τον "ετερόκλητο" κόσμο που μου έπλασες.

    Φαντάζομαι τη στιγμή πως είναι το πηγούνι της μάγισσας να σκοντάφτει πάνω στους κύκνους και πως το διαμέρισμα της μπαλαρίνας να παίρνει το "ημιτόνιο" σχήμα και πως αλιεύονται τα μουσικά κοχύλια από την ζερβή τσέπη.

    Και κανείς δεν μπορεί να μου χαλάσει τούτες τις φαντασίες που ερωτοτροπούν.

    Εσύ, επέστρεψες.
    Μην ψάχνεις για άλλα αλλού...
    ΜΗΝ ξαναχαθείς.

    Μας έλειψες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το σχόλιό σου έχει κάτι από τη δική μου ψυχή
    Απρόσμενα "επέστρεψα"

    γλυκύτατους χαιρετισμούς

    ΑπάντησηΔιαγραφή