Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Ενδιαμέσως



Προ κατακλυσμού σε συνάντησα
Τότε που οι σπόροι
Δεν είχαν ακόμα τοποθετηθεί στα ερμάρια της κιβωτού
- τροπή νέα στα ασυσσώρευτα πάθη-
Κατακλυσμιαία τα σπίτια μας τυλίγονταν στις ψυχρές μάζες των πόλων
Το δίκιο νόμο της πέτρας ρωτούσαν να μάθουν διακαώς
Τις βουλές των θεών και των μαγίστρων
Να ξεκρίνουν με τα σπασμένα ματογυάλια τους
Φτελιές δεν υπήρχαν κοντά μας
Κι η ψυχή του χώματος ανάστατη περιφέρονταν
Πόντους πολλούς πάνω από τη γη ανασηκώνονταν
Γιατί άδικα ένα βράδυ της αποστέρησαν
Το αλέτρι
Τη σπορά
Το τσίγκινο φτυάρι
Για το παράχωμα των προσφιλών νεκρών
Μα πιότερο απ' όλα εκείνο το φιδίσιο ποτάμι
Που γλύκαινε τους λωτούς τις καμέλιες
Και τις αγριαψιθιές
Τα γονικά μας
Τριμμένα κελύφη τζιτζικιών
Χωρίς της ελιάς τον ιερό ίσκιο για συντροφιά
Κατάμονα κι έρημα να τείνουν το χέρι προς την ανατολή
Πλάι στα φθαρμένα καπέλα των υπαίθριων οργανοπαιχτών!

Κατακλυσμιαία τα σπίτια μας πρόσμεναν
Το αχνογέλιο του φλοίσβου
Απαλά να τα βυθίσει στο όνειρο
Σαν γαλέρες φτενές
Σε λωρίδες γαλαζωπές εκχερσωμένες
Εκεί που τα παιδιά μας ξεκολλούσαν αχινούς
Ροφούς και χταπόδια κάθε δείλι του Αυγούστου
Αρμυρισμένα τα σπίτια μας
Από το υπόλευκο αλάτι των ύφαλων
Που σεβάσμιες γερόντισσες
Συνέλεγαν βουβές κάθε που έφτανε
Της παλίρροιας η μυστική ώρα
Εξασθενισμένα τα μάτια τους κατακόκκινα
Κι οι δείκτες κολλημένοι στα ρολόγια
Καρτερούσαν την ώρα που η καρδιά
Αστραπή και αίμα θα ζητήσει απ' τους αθανάτους
Και στις φλέβες των κροτάφων σαν βουητό να τρέξει η προγονική οργή

Το πανηγύρι του Αγιαννιού
Ποτέ δεν έλαβε χώρα στις πλατείες μας
Αιτία οι πέτρες
Που σε μια νύχτα μόνο ανάβλυσαν πόνο
Σχήματα  ιερογλυφικά
Από τα ακρόνυχα των γλάρων χαραγμένα
Αιτία λοιπόν οι πέτρες που είχαμε παραχώσει στο αμπέλι
Το σιβυλλικό τους λόγο
Ένας μόνο τον κατάλαβε
Ο πρώτος της σκηνής
Ο πρωταγωνιστής  στο θρήνο του μαντολίνου
Στην καταρρακτώδη βροχή ο αρεστός επισκέπτης
Αυτός που αρέσκονταν να αποκολλά ψηφίδες
Από τα γράμματα της αγαπημένης του
Ορκιζόμενος πάνω στην πέτρα αιώνια πίστη
Γραφή πυρωμένη κλεισμένη σε μποτίλια
Σε πελάγη ανοιχτά έστελνε
Εκπλήσσοντας τις ανυποψίαστες γοργόνες
Και τις βυθισμένες πολιτείες
Των φτωχών ψαράδων προστατεύοντας απ' την τρίαινα
Οι υμνωδοί ποτέ δεν συνάντησαν τη θάλασσα
Κι έμειναν τα σπίτια
Να κατοικούνται από πέτρινες μνήμες
Με ολόγυμνα τα λεπτά πέλματα
Κι από ιέρειες αισθαντικές σαν πεταλούδες
Που στα σπλάχνα τους μέσα κυοφορούσαν
Το συμπαντικό κεφάλαιο της αφαιρετικότητας

Προ κατακλυσμού σε συνάντησα.....





14 σχόλια:

  1. Χαρισάμενης πνοής
    ο οίστρος του λόγου σου!!!!


    Γιώργος...ένας φίλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Την ώρα που η καρδιά πλησίαζε
    Σχεδόν ευλαβικά της σελήνης
    Την πολυπόθητη ελκτική δύναμη
    Αστραπή και αίμα ζητούσε
    Να διοχετεύσει στις φλέβες
    Κι ερωτικά με χέρια λαμπαδιασμένα
    Κερί ανάβοντας σεπτά
    Στις ρίμες της Σαπφούς να αναβαπτιστεί!

    Όταν η καρδιά αφουγκράζεται
    όλα είναι δυνατά στην πραγμάτωσή τους

    Τέλειο!!!

    Δανάη


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πανηγύρι των λέξεων και ψυχή καθαγιασμένη
    ωραία λαλούν οι λέξεις σου
    Αρτέμιδα με τα ελάφια σου τα ιερά
    δίδαξέ μας κι άλλο τι σημαίνει αρχέγονο ποίημα!
    φιλί γλυκό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  4. Προ κατακλυσμού σε συνάντησα

    Απλά υπέροχο
    Μοναδικό,,,,με ψήγματα πάθους


    Σε φιλώ
    Συνταγμένη του ονείρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και μόνο για τον "έναν" που κατάλαβε, αξίζει ολόκληρη η γιορτή!

    Σε φιλώ καλή μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ
    λαμπραίνεις το χώρο



    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δανάη μου σε ευχαριστώ πολύ
    οι παλμοί μας κρυφακούν
    και τους πιο ανεπαίσθητους ήχους


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Στρατή μου δεν βρίσκω λόγια.....
    Στέκομαι μπροστά σου βουβή
    και προσκυνώ το μεγαλείο της ψυχής σου και των πράξεων σου

    φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όνειρο μου σε ευχαριστώ πολύ
    με άκμονα λειαίνουμε τα πάθη μας
    και τα προάγουμε σε σταθμούς ανάτασης


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μαρία μου κάποιες φορές
    ο "ένας" μετρά παραπάνω
    από ένα ολόκληρο πλήθος
    αποστασιοποιημένων από τα πεπραγμένα....


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. πω πω...

    μεγάλο ποιήμα εξ όλων των απόψεων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Akrat σε ευχαριστώ
    από καρδιάς για ό,τι καταθέτεις εδώ...

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ποιώ - γλυκεια μου Ελένη... νάσαι καλά!! με τα ωραία σου...
    του Άη Γιάννη τις φωτιές... ωραία τα περνάγαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Παρασκευή μου σε ευχαριστώ πολύ
    Κάποιες γιορτές η μνήμη δεν τις σβήνει ποτέ παρά τις προκρίνει για πρώτη προβολή


    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή