Τα πράσινα τα μάτια σου
σ' εμένα καρφωμένα
θυμίζουνε την άνοιξη
τις μάχες στην αρένα
Στις μάχες που εδώθηκες
να ρθεις να με κερδίσεις
κι από ένα λήθαργο βαθύ
να ρθεις να με ξυπνήσεις
Όλη η πλάση κατοικεί
πάνω στο πρόσωπο σου
το γκρι το μαύρο το ανθρακί
θυμίζουν το χαμό σου
Τα κόκκινα τα χείλη σου
που πόθους αγκαλιάζουν
είναι σηματοδότες μου
και μέσα μου σπαράζουν
Βγαίνω στον ήλιο να σε βρω
παίρνω την ανηφόρα
προβάλλεις σαν σταυραετός
που αψηφά τη μπόρα
Όλη η πλάση κατοικεί
πάνω στο πρόσωπο σου
το γκρι το μαύρο το ανθρακί
θυμίζουν το χαμό σου.
Τι να σου κάνω ρε φιλενάδα, δεν ξέρω σύνθεση στη μουσική αλλιώς τώρα θα είχαμε κάνει ολάκερο μουσικό έργο με τους εξαίρετους λυρικούς στίχους σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓλυκύτατο, Ελένη μου. Καλή Σαρακοστή.
Με στηρίζεις και σε ευχαριστώ θερμά
ΔιαγραφήΛενιώ μου με όποιο τρόπο και να ποιήσεις πάντα το αποτέλεσμα για μένα θα είναι ο θαυμασμός!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμως λάτρεψα πολύ και το προηγούμενο σου το "χωρίς ενόρκους" Εκείνο είναι Ελένη!
Να είσαι καλά κορίτσι μου . Καλή Σαρακοστή με αγάπη φιλιααα! 🧡🤗
Ρουλα μου γλυκιά έχεις την αγάπη μου
Διαγραφή