Ο πειρασμός

Ήτανε μια ροδακινιά 

ένα ανθισμένο δέντρο 

τις ρίζες άπλωνε βαθιά 

στης γης μέσα το κέντρο 

Φύσηξε όμως άνεμος 

και πήρε τα ανθάκια 

τα 'φερε στα μαλλάκια σου

κι έλαμψαν τα σοκάκια 

Εκεί που περπατάς και ζεις 

μικρή αγαπημένη 

με σώμα τόσο αγγελικό 

της μούσας ερωμένη 

Έκλεψα δυο κλωνιά κι εγώ 

μήπως και ομορφύνω 

τα πέρασα στο πέτο μου

έρωτας για να γίνω 

Έρωτας που διψούν πολλοί 

να έχουν στο πλευρό τους

να ελαφραίνει η καρδιά 

να ζουν τον πειρασμό τους

Εκεί που περπατάς και ζεις 

μικρή αγαπημένη 

με σώμα τόσο αγγελικό 

της μούσας ερωμένη.