Η φυλακή

Στο μανταλάκι κρέμασα

εικόνα αστραφτερή 

δύο μάτια καταγάλανα 

που κάψαν όλη τη γη

Τις θάλασσές τους σχίζουνε 

πλεούμενα δεκάξι 

γοργόνες με χρυσές ουρές 

φυτά από μετάξι 

Στάσου για λίγο στην ακτή 

και πάρε με μαζί σου

ο κόσμος γύρω μίκρυνε 

χωρώ στη φυλακή σου. 

Βράδιασε και κουράστηκα 

ζητώ γωνιά ν' αράξω 

στα δυο σου ματοτσίνορα 

να γείρω να πλαγιάσω 

Ίσως εκεί ονειρευτώ

πως γίνομαι αγέρι 

πως κατοικώ τον κόσμο σου

της τύχης πεφταστέρι

Στάσου για λίγο στην ακτή 

και πάρε με μαζί σου

ο κόσμος γύρω μίκρυνε 

χωρώ στη φυλακή σου.