Γύρισες πίσω και με είδες
αμάραντο λουλούδι
κι ήσουν ωραίος σαν αστραπή
του όρθρου μου τραγούδι
Μελάνια είχες στα χέρια
από 'να ποίημα που χες γράψει
ζωντάνευες τα πεφταστέρια
γλιστρούσες σαν το μετάξι
Σε πήρα στα δυο μου χέρια
κι έλαμψαν οι στράτες
σε πήγα στ' ουρανού τα καλοκαίρια
σε 'φτασα ως τις παράγκες
Εκεί που ηχούν του πόθου τα τραγούδια
και απ' τις φλέβες βγαίνει αίμα
ομορφαινες σε 'βγαζα σεργιάνι
στου φεγγαριού το στερνό γέρμα
Με κοίταξες με μάτια που αστράφταν
από του έρωτα τις μνήμες
σου έδωσα χάρτινο όνομα
σε άγγιξα στις κνήμες
Σε πήρα στα δυο μου χέρια
κι έλαμψαν οι στράτες
σε πήγα στ' ουρανού τα καλοκαίρια
σε 'φτασα ως τις παράγκες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου