Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Οι δρόμοι των ονείρων

Αποτέλεσμα εικόνας για Παλιό σκαρί

Κοιμήθηκα μ' ένα αστέρι απόψε,
ένα αστέρι που είχε αποδράσει
από τον καμβά ενός πίνακα του Μιρό.
Λαμπρό αστέρι ακτινωτό.
Είδα φεγγερά όνειρα:
ένα λιβάδι με ηλιοτρόπια, ένα ποδήλατο ασημένιο
και μια πλατεία πνιγμένη στο φως.
Υγρό το μαξιλάρι μου το πρωί.
Μόχθησα απ' τις τόσες πολλές διαδρομές.
Κάπου στα μισά συνάντησα κι εσένα,
ήσουν πάνω σε μια κληματαριά κι έκοβες σταφύλια
Μαύρα σταφύλια στο μέγεθός μιας μικρής ελιάς.
Δεν με κοίταξες, είχες τα μάτια γεμάτα θερινούς χυμούς
και στα χέρια κρατούσες λεπτό λεπίδι
κι έμοιαζε σαν να χαράκωνες της λήθης το σταχτόμαυρο κιούπι.

Το πρωί είχα στα μαλλιά μου ένα αθάνατο φως.
Συγύρισα τις δίχρωμες ορτανσίες,
ανέβασα στα σκαλοπάτια δυο άγουρα μήλα,
δρόσισα τα φύλλα της κλαίουσας με πρωινή δροσιά,
πήρα μια κορδέλα κι έδεσα τα μυστικά μου.
Από παιδί είχα πολλά μυστικά,
στο ημερολόγιο μου ζωγράφιζα τουλίπες, κρινάκια της άμμου
και λυγερές κληματσίδες.
Ακόμα υπάρχει αυτό το ημερολόγιο,
ποτέ δεν το ανοίγω, τυφλό το αφήνω να τρέχει στις νύχτες,
να σβήνει τα κεριά της εισόδου,
να παίρνει τη σκόνη απ' τα βιβλία μ' ένα χρυσό φτερό,
να εμπεριέχει άρρητα λόγια και οβάλ καθρεφτάκια
Αναμνήσεις θα μου πεις, χρωματιστά χαρτάκια στο ξύλινο τέμπλο
μια αλειτούργητης μνήμης που στο βάθος πονά,
μην το εξετάζεις.

Χτες το απόγευμα άπλωσα τα σεντόνια στο ερημικό σπίτι,
όχι για να καλύψω τα έπιπλα, ξέρω να συνομιλώ με τους νεκρούς,
χωρίς να φοβάμαι,είναι τόσο αθώοι.
Απλά θέλησα να βγάλω στην επιφάνεια το ανεπιτήδευτο των στιγμών μας.
Ευωδίαζαν λεβάντα και λιωμένη καραμέλα,
γέμισε το σπίτι γλυκές νότες παιδικής επιδερμίδας
Ύστερα τα άπλωσα στις κρεμάστρες της εισόδου
κι ήταν σαν να ταξίδευα με χίλια πλοιάρια ανοιχτά της θάλασσας.
Βρέθηκα σε νησιά ακατοίκητα, σε σπηλιές με χάλκινες γοργόνες,
σε ακρωτήρια με αφρισμένα τα μυώδη μπράτσα.
Πόσο θα ήθελα να βρω ναυαγούς ή έστω μια πειρατική λέμβο,
διαύλους να μου δείξουν.
Ολομόναχη πήγαινα με ανάρριχτο στους ώμους το σακάκι σου.
Αν κάποτε ρθεις θα σου μιλήσω γι αυτά τα ταξίδια,
μόνο μη ξεχάσεις να μου φέρεις τα κλειδιά
κι εκείνο κεχριμπαρένιο κομπολόι που ταιριάζει με τα δάκτυλα μου.
Ξοπίσω στην αυλή έχω  κρύψει τα εισιτήρια κι ένα χάρτινο αστέρι,
μην ξεχαστείς.
Πένθησαν οι σελίδες μου απ' τα πολλά αγκυροβόλια.
Μόνο εσύ μπορείς με τ' ανθισμένα σου χέρια τα σκαριά μου να βυθίσεις. 

9 σχόλια:

  1. Πένθησαν οι σελίδες μου απ' τα πολλά αγκυροβόλια.
    Μόνο εσύ μπορείς με τ' ανθισμένα σου χέρια τα σκαριά μου να βυθίσεις.



    Να τα τυλίγεσαι τα σεντόνια τούτα Ελένη μου και μόνο γλυκές αναμνήσεις να σου ξεδιπλώνουν!! Πολλά φιλιά καλή μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να'σαι καλά Ελένη μου, μας ανοίγεις φωτεινές διαύλους με τους αγγέλους και γλυκαίνει ο πόνος απ' την απουσία τους.
    Την αγάπη μου♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στέκομαι και απολαμβάνω το λόγο και τη γραφή σου. Όπως πάντα άλλωστε. Όπως σε έχω συνηθίσει.
    Καλησπέρα και Καλή βδομάδα Ελένη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεμάτος γλυκιές εικόνες!
    Χρώματα και αρώματα!
    Ταξίδεψα μέσα από τις λέξεις σου!
    Να είσαι καλά, Ελένη μου, και συνέχισε αυτό που ξέρεις να κάνεις άριστα, καθώς είναι λυτρωτικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αναμνήσεις χρωματιστά χαρτάκια, Ελένη μου. Πάντοτε απολαμβάνω τη γραφή σου. Καλή σου μέρα, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χτες το απόγευμα άπλωσα τα σεντόνια στο ερημικό σπίτι,
    όχι για να καλύψω τα έπιπλα, ξέρω να συνομιλώ με τους νεκρούς,
    χωρίς να φοβάμαι,είναι τόσο αθώοι.

    =========

    Πόσο επίκαιρο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ω....!!! Τι έγραψες πάλι Λενιώ μου..σε ποιες στράτες του νου σου μα ταξίδεψες και αυτη την φορά..πως μας ξελογιάζεις και σεργανίζουμε στα μονοπατια σου που είναι κάθε βημα και μια παραμυθένια ζωγραφιά μάτια μας..
    "Είδα φεγγερά όνειρα:
    ένα λιβάδι με ηλιοτρόπια, ένα ποδήλατο ασημένιο
    και μια πλατεία πνιγμένη στο φως."
    Μονο τετοια όνειρα να βλεπεις και να πορεύεσαι Λενιω μου φιλω σε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλημέρα Ελένη μου!! Γεμάτο φως κι όμορφες εικόνες το πόνημά σου... με ξεκούρασε και με χαλάρωσε από την τόση τραγωδία των ημερών! Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή