Η φλόγα

Μου έταξες γη κι ουρανό 

μου εταξες τ' αστέρια 

κι ήμουν σιωπή κι ήμουν βουή

στα πλάνα σου τα χέρια 

Είχα χαράδρες να διαβώ

ποτάμια να περάσω 

να βρω κλειδί του έρωτα 

στις εκβολές να φτάσω 

Όλη η αμαρτία μου 

δάκρυα που με πνίγουν

πληγές που δεν γιατρεϋονται 

καρδιές που δεν ανοίγουν

Κρατώ βαθιά τα μυστικά 

και δείπνο σου 'τοιμαζω

βάζω ακοίμητους φρουρούς 

και το σπαθί μεριάζω 

Είναι ο πόθος διακαής 

φλόγα στο παραγώνι

ειν' η αγάπη μαχαιριά 

που και θεριό σκοτώνει 

Όλη η αμαρτία μου 

δάκρυα που με πνίγουν

πληγές που δεν γιατρευονται 

καρδιές που δεν ανοίγουν